Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1. DIEPIIOUW.

§ M2. INDEELING IN TYPEN. Hierbij kuunen drie verschillende typen worden onderscheiden:

A. Men neemt al het aanwezige mineraal weg, en laat het hangende, na een vooi'loopige ondersleuning aangebracht te hebben, eenvoudig achter zich instorten (iitslot'liitfjsffffte).

B Al het mineraal wordt weggenomen, doch de uitgehouwen ruimten met waardeloos materiaal opgevuld, hetzij geheel, hetzij gedeeltelijk, en daardoor het hangende blijvend ondersteund {opvullitt/jftlype).

C. Een gedeelte der afzetting blijft onafgebouwd slaan, gewoonlijk ter bescherming en ondersteuning van de geheele of een gedeelte der oppervlakte hcsr/it'i'Êti itifjslype).

Elk dezer typen geell weer aanleiding lot een zeker aantal onderscheidene methoden, welke in de volgende bladzijden zullen besproken worden.

Bij de behandeling der onlginningsmethoden hebben wij geruimen tijd geaarzeld welken weg moesl ingeslagen worden.

In de engelsche werken wordt zeer dikwijls in het geheel geen verdere indeeling gegeven, hetgeen daarmede samenhangt dat in Engeland de koollagen in een zeer bijzondere ligging voorkomen, zoodat bijna alle aangewende methoden eigenlijk slechts wijzigingen zijn van eenzelfde principe. Daar echter met de in andere landen voorkomende werkwijzen weinig of geen rekening wordt gehouden, was deze weg reeds a priori te verwerpen.

De duitsche schrijvers onderscheiden gewoonlijk alleen een instortiugs- en een opvullingslype (Methode ohne- und mit Bergeversatz). In den grond der zaak is dil voldoende, daar ons »beschermingslype" eigenlijk slechts een bijzonder geval is van deze beide, en daarmede niet zelden gecombineerd voorkomt. Hel gevolg van deze behandeling is echter voor den eerstbeginnende een overlading en een onduidelijkheid van de methoden zelf, wat echter in Duilschland minder bezwaar heeft, omdat daar het geleerde gewoonlijk levens door het bezichtigen van de mijnen wordt verduidelijkt.

Het kwam ons echter voor dat in een leerboek als dit een meer gedélailleerde verdeeling in typen en methoden, een meer stelselmatige behandeling wenschelijk was, terwijl bet nadeel hiervan gemakkelijk kon worden verholpen door een uitvoerige bespreking der hoofdmethoden en een beknopte der minder algemeen voorkomende. Wij hebben ons daarom vereeuigd met de indeeling van Haton de la Goupillière, zonder ons echter overal bij de in diens handboek gevolgde behandeling der ontginningswijzen aan te sluiten.

Sluiten