Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

roepen samen gaan wonen. Vervolgens merke men op, dat Izaak niet door een tyranniek bevel zijns vaders is gedwongen om te trouwen, maar dat hij, na zijn hart op haar te hebben gesteld, haar vrij heeft genomen, en haar van harte huwelijkstrouw heeft geschonken.

En Iza&k troostte zich. Daar nu eerst zijne smart over den dood zijner moeder werd gestild, besluiten wij daaruit, hoe groot de hevigheid daarvan geweest moet zijn; want reeds was een geruime tijd voorbijgegaan. Hieruit kan men ook opmaken, dat Izaak zacht en goedaardig van inborst geweest is, en dat hij niet maar op gewone wijze zijne moeder heeft bemind, wijl hij over haar dood zoo langdurig heeft gerouwd. En het is nuttig dit te weten, opdat wij ons niet zouden voorstellen, dat de heilige vaderen van eene ontzettende en ijzeren hardheid zijn geweest, gelijk enkelen de sterkte stellen in woestheid. Alleen moet men moeite doen, om de droefheid te verzachten, opdat ze niet in goddelooze klachten uitbreke, noch de hoop op het toekomende leven vernietige. Doch niet geheel verontschuldig ik Izaaks droefheid ; ik herinner slechts, dat het de eisch is der menschlievendheid, hem niet geheel te veroordeelen. Hoewel dit nu zondig was, dat hij de smart niet uit zijn hart kon uitwisschen, totdat de tegenovergestelde blijdschap des huwelijks haar kracht deed, telt Mozes dit toch onder de weldaden Gods, dat hij een middel, welk dan ook, aan zijn knecht verleende.

25ste HOOFDSTUK.

1. En Abraham voer voort en nam eene vrouw, welker naam was Ketura.

2. En zij baarde hem Zimram, Jocsan, Medan, en Midian, en Isbah en Serah.

3. En Jocsan gewon Seba en Dedan. De zonen van Dedan nu waren de Assurieten, de Letusieten en Leummieten.

4. De zonen van Midian waren : Hephah en Hepher, en Henoch en Midah en Eldaah. Alle deze waren zonen van Ketura.

5. Voorts gaf Abraham alles, wat het zijne was, aan Izaak.

6. En aan de zonen der bijwijven, die hij had, gaf

Sluiten