Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met hen dooreengemengd leefde, maar voor hun aangezicht of tegenover hen. Dat voorts het woord liggen of rusten niet beperkt wordt tot Ismaëls persoon, is genoegzaam duidelijk.

19. Dit nu zijn de geboorten van Izaiik. Daar hetgeen Mozes zeide van de Ismaëlieten als 't ware bijkomstig was, keert hij nu terug tot den voornaamsten draad der geschiedenis, om den voortgang der Kerk ons te beschrijven. Allereerst nu herhaalt hij aangaande de vrouw, dat zij uit Mesopothamië was genomen. Uitdrukkelijk noemt hij ze eene zuster van Laban den Syriër, omdat hij de toekomstige schoonvader was van Jacob, en Mozes vele dingen nog aangaande hem te zeggen had. Doch dit is in hoofdzaak opmerkenswaardig, dat hij verhaalt, dat Rebecca in de eerste jaren onvruchtbaar is geweest. Later zullen wij zien, dat hare onvruchtbaarheid niet drie of vier, maar twintig jaren heeft geduurd, zoodat de opgevatte wanhoop aan nakomelingschap aan de plotselinge zegening meer heerlijkheid zou bijzetten. Doch niets schijnt minder met de rede overeen te stemmen, dan dat de uitbreiding der kerk zoo gering en langzaam was. Abraham kreeg in den hoogsten ouderdom eene schijnbaar schrale verlichting van zijne lange kinderloosheid, daar hij slechts in één persoon de hoop achterliet op het voortleven van zijn naam.

Izaak is op gevorderden, ja tot grijsheid afdalenden leeftijd, nog geen vader. Waar is dan het zaad, dat gelijk zou zijn aan de sterren des hemels ? Wie zou niet denken, dat God er den spot mede dreef, daar Hij de huizen leeg en eenzaam liet, die volgens Zijn woord met een groot volk hadden moeten gevuld zijn ? Maar in de Kerk moet vervuld worden wat gevonden wordt in de Psalmen, in Psalm 113 vs. 9, dat Hij haar, die onvruchtbaar was, doet wonen als eene blijde moeder van vele kinderen. Want de kleine en verachtelijke oorsprong, de langzame en zwakke vorderingen, luisteren de uitbreiding, die later volgde, en alle hoop en verwachting overtrof, des te meer op, opdat wij zouden weten, dat de Kerk door hemelsche kracht en genade, niet door natuurlijke middelen geboren wordt en groeit.

Wel kan het zijn, dat God in Izaak het te ver gaan der onmatige liefde wilde verbeteren of bedaren, maar als de eerste reden moet worden aangemerkt, dat het heilige zaad uit den hemel wordt geschonken, en niet op de gewone manier der natuur behoeft geboren te worden, opdat wij zouden leeren, dat

Sluiten