Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door geene hinderpalen meer heeft laten ophouden.

En daarin ziet men de mannelijke kracht en standvastigheid van zijn gemoed. Want Mozes laat veel te denken over aan zijne lezers, en voornamelijk aangaande dien tusschentijd, waarin de heilige man door menigvuldige zorgen zonder twijfel is gekweld. Hij had gedacht, dat zijne ballingschap slechts van korten duur zou zijn ; en nu had hij twintig jaren, zonder den aanblik zijner ouders en van zijn geboortegrond, vele bittere en lastige dingen verdragen. Daardoor kan hij ongevoelig zijn geworden, of althans zoo neergedrukt, dat hij het overige van zijn levendaar bleef doorbrengen. Reeds neigde zijn leeftijd naar den ouderdom, en grijsaards worden door koude trager. Doch de vlucht, dien hij beraamde, was niet zonder gevaar. En daarom moest hij met den geest der sterkte worden toegerust, om met die kracht en snelheid, waarvan Mozes spreekt, zijne voeten op te heffen. Als wij nu lezen, dat de heilige man heimelijk en vol schande is weggegaan, moeten wij daaruit leeren, als God ons vernedert, onzen geest op die voorbeelden te richten,

19. Rachel nu stal. Hoewel men bij de Hebreen soms □''fl'lil (Teraphim) beelden noemt, die niet worden gediend, toch twijfel ik niet of dit waren Labans huisgoden, omdat dit woord bijna meestal in slechten zin wordt gebezigd.

Een weinig later zullen wij hem zelf ook uitdrukkelijk hooren spreken van zijne goden. Hieruit nu blijkt, hoe groot de geneigdheid van den menschelijken geest is tot afgoderij. In alle eeuwen toch heeft deze zonde geheerscht, dat demenschen zichtbare beelden Gods verlangen te bezitten. Sinds den dood van Noach waren nog geen tweehonderd jaren verloopen. Sem was een weinig te voren gestorven, en zijne leer, die hij had overgeleverd, moest het meest gelden onder Therahs nakomelingen, omdat de Heere zich dit huisgezin, als het eenige heiligdom op aarde had uit verkoren, om daarin het zuiverst te worden gediend. De stem van Sem zelf klonk tot op Abrahams dood in hunne ooren, doch reeds door Therah zelf waren de algemeene, vuile bijgeloovigheden zoover gekomen, en dat terwijl de Patriarch Sem nog leefde en sprak. Toch is het buiten allen twijfel, of hij heeft met alle mogelijke inspanning zijne nakomelingen trachten terug te brengen tot hun gezond verstand, maar wij zien wat de uitslag was. Nu is het niet te denken, dat

Sluiten