Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

namelijk wijl hij niet zijne eigene zaak behartigde, maar aangesteld was tot opzichter over het koren, onder die voorwaarde, dat hij den koning, niet zichzelven zou verrijken.

Werpt iemand mij tegen, dat hij toch den koning had moeten aanmanen, om met de groote winst in geld tevreden te zijn, zoo antwoord ik, dat maar weinige van de vele gebeurtenissen door Mozes terloops worden verhaald. Kik kan echter gemakkelijk vermoeden, dat eene zaak van zooveel gewicht, niet door Jozef is afgehandeld, zonder raadpleging en

medeweten van den koning.

Wat zullen wij zeggen, als de raadslieden dit eene billijke bepaling vonden, dat de boeren voor hun vee een geheel jaar voedsel zouden krijgen. Kortom als wij met den wil van God alleen staan en vallen, past het ons niet te veroordeelen wat Zijne wet in het midden heeft gelaten.

18. En zij kwamen tct hem m het tweede jaar. Het tweede jaar rekent Mozes niet van af den hongersnood, maar sinds het geld op was. Want daar zij wisten uit de Gods openbaring, dat het einde der onvruchtbaarheid nabij was, vragen zij niet alleen, dat hun koren gegeven worde tot voedsel, maar ook om te zaaien. En daaruit blijkt, dat zij te laat tot beter inzicht kwamen, en dat zij de nuttige waarschuwing van God hebben veronachtzaamd ten tijde, dat zij voor de toekomst hadden moeten zorgen. Dat zij verhalen, dat hun geld en vee ontbreekt, geschiedt niet om Jozef daarvan een verwijt te maken, alsof zij onbillijk door hem waren beroofd. Integendeel zij wijzen hem er op, dat dit het eenige was, dat hun ovei bleef om voor hunne akkers leeftocht en zaad te koopen, en dat zij geene andere manier van redding wisten, dan dat Jozef zich liet overhalen tot deze overeenkomst. Het zou immers onbeschaamd geweest zijn, om niet de minste betaling of vergoeding aan te bieden. Zij zeggen echter van te voren, dat zij riets f meer in eigendom hadden en dat het dus aan hun leven toe was zoo Jozef niet hunne akkers wilde koopen. Ook vragen zij, om medelijden uit te lokken, andermaal, waarom hij hen zou laten sterven, en hunne akkers woest zou laten. Dit toch is de dood van het land, als de bebouwing daarvan wordt nagelaten, zoodat het woest wordt en niets meer voortbrengt.

20. En Jozef kocht al het Itvd. Dit is nu toch het toppunt van wreede en onverzadiglijke gierigheid zou iemand

Sluiten