Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch ligt het voor de hand, op vaste gronden aan te nemen, dat eenigen zijn meegevoerd.

17. Vergeef toch. Zij ontkennen niet, dat zij zwaar hebben gezondigd, en trachten hunne schuld zoo weinig te verkleinen, dat zij zich uit eigene beweging met een vloed van woorden moeite aandoen. Zij vragen dus niet om vergiffenis, alsof hunne misdaad gering ware, maar tegenover de zwaarte der aanklacht stellen zij eerst het gezag van hunnen vader, en vervolgens Gods heiligen Naam. Deze bekentenis nu zou lofwaardig zijn geweest, als zij rechtstreeks en zonder omwegen en verzinselen waren gekomen om hunnen broeder gunstig voor zich te stemmen. Dat zij uit de bron der godsvrucht afleiden, dat het betamelijk is, om den knechten Gods de zonden te vergeven, daaruit is de algemecne vermaning af te leiden, dat wij beleedigd zijnde door de leden der Kerk, niet al te streng en te lastig moeten zijn in het vergeven.

Deze vriendelijkheid wordt ons wel is waar in het algemeen jegens allen bevolen, maar als liét behooren tot dezelfde godsdienst hier bijkomt, is onze hardigheid grooter dan die van ijzer, zoo wij niet tot barmhartigheid geneigd en gereed zijn.

Ook is het opmerkelijk, dat zij uitdrukkelijk spreken van den God van Jacob, want het bijzondere geloof e;i de bijzondere ecredienst, waardoor zij van de overige volken onderscheiden waren, moest hen met een des te engeren band te samen binden. Het is hiermee alsof God, die dit geslacht tot zijne kinderen had aangenomen, als bemiddelaar der verzoening optrad.

Terwijl zij •fraketi. Het kan niet met zekerheid uit de woorden van Mozes worden afgeleid, of de broederen voor Jozefs aangezicht gestaan en gesproken hebben, toen hij weende. Wel vermoeden enkele uitleggers, dat het afgesproken spel is geweest, om als Jozefs hart door anderen op de proef was gesteld, een weinig later midden onder het gesprek te voorschijn te treden. Ik voor mij ben meer geneigd tot een ander gevoelen, n. 1. dat hij van de boden vernomen hebbende, dat zij werden gekweld en tevergeefs zich moeilijk maakten, met medelijden is bewogen geweest en hen daarop bij zich heeft ontboden en van alle zorg en vrees heeft ontheven.

Hunne woorden veroorzaakten dus geween, omdat zij uit eigene beweging om genade smeekten. Met zijne vreugdetrantn over de droefheid en bezorgdheid zijner broederen onderricht

Sluiten