Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Süliman de vader en Benjamin Silliman de zoon, verder E. N. Horsford en E. L. Youmans, van de geologen: Eaton, Hitchcock, D. D. Owen en J. D. Dana,xm de palaeontologen: Hall, Dawson, Cope, Marsh, Scott, Osborne en Leidy, van de plantkundigen: Asa Gray, Baldmn, Sargent, De Salmon, Vasey, Harvey, Ellis en Youmans; van de dierkundigen : Wüson, Auduhan, S. F. Baird, L. Agassiz, Gay, Elliot Coues, James Richardson, Gill, Girard, Dana, Scudder, Say, C. B. Adams, W. G. Binney, A. Hyalt, A. Agassiz en Godman. Als anthropologen onderscheidden zich: Morton, Squier, Pickering en Glidden\ als astronomen Barnard, Hall, Burnham, Benjamin W. Gould, W. E. Winlock en Mary Proctor. Van de natuurwetenschappelijke tijdschriften noemen wij: „American Anthropologist", „American Journal of Archaeology", „American Journal of Science" en „Popular Science Monthly."

De grondslag van de vergelijkende taalwetenschappen werd gelegd door de werken van W. D. Whitney, op hem volgden: E. W. Hopkins, C. R. Lanman en Jackson. Met het onderzoek van de Indiaansclie talen hebben zich o. a. Pickering, Schoolcrajt, Duponceau, Squier, GaUatin, mevrouw M. H. Eastman en J. H. Trumbull beziggehouden. Het Engelsch werd o. a. beoefend door Lindley Murray, Noah Webster en J. E. Worcester.

Op archaeologisch gebied onderscheidden zich: Bradjord, Squier, Schoolcraft, Davis, J. W. Foster, H. Bancroft, Hoppin en Fiske. Van de in de Unie verschijnende tijdschriften kunnen als de belangrijkste beschouwd worden: „North American Review", „Atlantic Monthly" en „Forum". De bebelangrijkste encyclopaedieën zijn: Encyclopaedia Americana" van Lieber, „New American Cyclopaedia" van Ripley en Danas, „Annual Cvclopaedia" van Appletcm, „Cyclopaedia" van Johnston, „International Encyclopaedia" en „Universal Cyclopaedia and Atlas" van Appleton; van „The catholic encyclopedia" van Appleton verschenen tot dusver (1911) 10 dln.

Vereenig-de Staten van Noord-Amerika (United States of America, Union, zie de kaarten), is de naam van de groote NoordAmerikaansche bondsrepubliek en ligt, wanneer wij afzien van het territorium Alaska, in 1867 van Rusland door aankoop verkregen, tusschen 24° 30'—49° N. Br. en 66° 50'—124° 31' W. L. v. Gr. Zij grenzen in het noorden aan BritschAmerika, in het oosten aan den Atlantischen Oceaan, in het zuiden aan de Golf van Mexico en aan de republiek Mexico en in het W. aan den Grooten Oceaan. De oppervlakte bedraagt zonder Alaska 7 839 385 v. km., waarvan 23 900 v. km. door meren ingenomen worden. Alaska heeft een oppervlakte van 1 297 290 v. km., de overzeesche koloniën (Philippijnen, Hawaï, Goeam, Toetoeïla, Porto Rico en het Panamagebied, waar de Vereenigde Staten hun invloed steeds uitbreiden) van 326 490 v. km. Het geheele rijk beslaat dus een totale oppervlakte van 9 463 164 v. km. (Europa heeft een oppervlakte van 9 937 287 v. km.)

Kusten. De kustlengte bedraagt 22 680 km.; hiervan behoort 11 260 km. tot den Atlantischen Oceaan, 5950 km. tot den Grooten Oceaan en 5470 km. tot de Golf van Mexico. In het N. O. is de kust zeer geleed; daar vindt men de baaien van Passa-

maquoddy, Casco, Portsmouth, Salem, Massacliusetts, Narragansett, de Long Islandsound, de baaien van New-York, Delaware en Chesapeake, die voor groote schepen toegankelijk zijn en een goeden ankergrond bezitten. Vóór deze baaien liggen een aantal eilanden, zooals Mount Desert, Marthas Vineyard, Nantucket en Long Island en banken, die voor de vischvangst van belang zijn, zooals George's Bank, Brown's Bank, Banquereau Bank en Misaine Bank. Verder naar het Z. is de kust van den Atlantischen Oceaan vlak, met duinen bezet en arm aan goede natuurlijke havens. De schoorwallen voor de Albemarle- en Pamphicosound worden slechts door ondiepe kanalen doorbroken, die voor de scheepvaart van geen belang zijn. De mondingen van sommige rivieren, zooals de Cape Fear River, de Cooper, de Ashley River, de Savannah River en de Turtle River zijn door uitbaggering voor de scheepvaart geschikt gemaakt. Ook de kustlagunen van Oost-Florida en de Biscaynebaai zijn voor de scheepvaart ongeschikt. Het deel van de Golf van Mexico, dat aan de Vereenigde Staten behoort, is met duinen en lagunen bezet; oorspronkelijk was er alleen bij Pensacola een geschikte toegang voor grootere schepen, later zijn de Tampabaai, de Mobilebaai, de monding van de Mississippi en de Galvestonbaai kunstmatig bevaarbaar gemaakt. De kust van den Grooten Oceaan is steil en arm aan havens, de door de Gouden Poort toegankelijke Golf van San Francisco vormt echter een van do beste natuurlijke havens van de wereld, de Golf van San Diego is kunstmatig voor groote schepen bevaarbaar gemaakt. Ten N. van Kaap Flattery wordt de kust rijk aan fjorden, hiervan behooren echter alleen de San Juan Fucastraat en de Pugetsound tot het hoofdgebied van de Vereenigde Staten, terwijl de fjorden van Alaska voor het verkeer van weinig waarde zijn, daar zich achter de fjorden overal steile, hooge, grootendeels ontoegankelijke gebergten verheffen.

Bodemgesteldheid en wateren. Ten opzichte van den bodem kan men de Vereenigde Staten in 3 deelen verdeelen, n. 1. een oostelijk, middelst en westelijk gedeelte. Het eerste wordt hoofdzakelijk ingenomen door het Appalachisch of Alleghanygebergte (zie aldaar). In het N. gaat dit gebergte over in een aantal plateauachtige verheffingen. De gemiddelde kamhoogte bedraagt ongeveer 800 m. Dikwijls vormt het 3—6 ketens naast elkander, die vele vruchtbare dalen en hoogvlakten insluiten. In de Black Mountains in NoordCarolina bereikt het gebergte een hoogte van 2044 m., bijna even zoo hoog zijn de Groene Bergen in Vermónt en de Witte Bergen in New Hampshire. Van het Alleghanisch bergstelsel ontvangt de Atlantische Oceaan een aantal grootere en kleinere rivieren, zooals de Passamaquoddy, de Penobscot, de Kennebec, de Connecticut, de fiudson, de Delaware, de Susquehannah, de James en de Savannah. Uit Florida komt de St. Johns. In het N. O. deel van de Alleghanies ligt het gebied van de St. Laurens, de afvloeiing van de Kanadeesche Meren (zie aldaar). Het Michiganmeer behoort geheel tot het gebied van de Vereenigde Staten, de overige meren gedeeltelijk.Het Champlainmeer mondt door de Sorel uit in de St. Laurens. Uit het zuiden van de Alleghanies stroomen een aantal rivieren naar de Golf van

Sluiten