Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een groot geheel vereenigt; het bewaart de eenheid, zonder de vrijheid van de Afdeelingebesturen aan banden te leggen, om naar gelang van plaatselijke en andere omstandigheden te handelen.

Sinds Januari 1902 vormt een wekelijksch orgaan „Allen Weerbaar", een band zoowel tusschen het Hoofdbestuur en de Afdeelingen als tusschen de Afdeelingen onderling.

In de maand April 1911 telde de vereeniging 138 afdeelingen over alle deelen des lands verspreid, met een totaal van ongeveer 12 000 leden, zoowel mannen als vrouwen.

Vereeniging voor Staathuishoudkunde en Statistiek. Zie Staathuishoudkunde en Statistiek, Vereeniging voor.

Vereenig-ing1 voor Vrouwenkiesrecht stelt zich ten doel het verkrijgen van kiesrecht voor de vrouw. Zij tracht dit doel te bereiken langs wettigen weg en wel door: het houden van vergaderingen, het uitgeven van tijdschriften, het verspreiden van geschriften, het indienen van adressen bij de bevoegde macht en het aanwenden van andere wettige middelen, die aan het doel bevorderlijk kunnen zijn. De vereeniging, die gevestigd is te Amsterdam, is bij koninklijk besluit van don lBten Augustus 1894 goedgekeurd en in 1896, 1904 en 1909 gewijzigd. Zij telt thans 88 afdeelingen en ruim 9 000 leden.

Vereenvoudigde spelling noemt men de schrijfwijze van het Nederlandsch, in hoofdzaak volgens de regels, die in 1894 door een commissie, benoemd door een algemeene vergadering van de leden van de Vereniging tot vereenvoudiging van onze schrijftaal (zie aldaar), werden voorgesteld en door de meerderheid der leden werden aangenomen. In 1903 werden deze regels door een in 1901 benoemde commissie eenigszins gewijzigd. Tegen de lastige en onlogische spelling van De Vries en Te Winkel (zie Orthografie) ontstond in het laatst van de 19de eeuw meer en meer verzet en steeds meer brak zich de overtuiging baan, dat onze schrijftaal meer in verband gebracht moest worden met de beschaafde spreektaal. In 1891 verscheen in het tijdschrift „Vragen van den Dag" een artikel van B. A. Kollewijn (zie aldaar), getiteld „Onze lastige spelling", dat den stoot gaf tot de beweging tot vereenvoudiging van onze schrijftaal. Deze beweging breidde zich weldra meer en meer uit, ofschoon zij ook van verschillende zijden veel tegenstand ondervond en nog ondervindt.

De voornaamste afwijkingen van de spelling van De Vries en Te Winkel zijn: de e en de o worden op het eind van een lettergreep niet verdubbeld ; alleen wordt op het eind van een woord wel ee geschreven; bij de verbuiging van lidwoorden, bijvoeglijke naamwoorden en voornaamwoorden richte men zich uitsluitend naar het beschaafde spraakgebruik. Verder zijn er nog eenige regels over de schrijfwijze van de bastaardwoorden, de ie, den toonloozen klinker, de sch en de n en s als tusschenletter. Of de schrijfwijze van de Vereeniging tot vereenvoudiging van onze schrijftaal algemeen door het Nederlandsche volk zal worden aangenomen, is niet met zekerheid te zeggen.

Verena, Sophie, is het pseudoniem van Sophie Alherti, een Duitsch schrijfster, geboren den 5aen Augustus 1826 te Potsdam. Behalve vertalingen uit het Engelsch, verschenen van haar de no¬

vellen en romans: „Else" (1856), „Ein Sohn des Siidens" (2de druk, 1879), „In der Weihnachtszeit" (2de druk, 1887), „Ueber alles die Pflicht" (3 dln., 1870), „Lebende Blumen" (1878), „Photographien des Herzens" (3 dln., 1863), „Aus allen Kreisen" (3 dln., 1872), „Altes und Neues" (1879) en de dichtbundel: „Von allen Zweigen" (3de druk, 1895).

Vereniging tot vereenvoudiging van onze schrijftaal heeft ten doel: de Nederlandsche schrijftaal te vereenvoudigen: door de geslachten en buigingsuitgangen meer in overeenstemming met de algemene beschaafde spreektaal en de spelling onder gemakkeliker toe te passen regels te brengen.

De vereeniging tracht dit doel te bereiken: a. door het [uitgeven en helpen uitgeven van geschriften; door 't plaatsen in kranten en tijdschriften van stukken, die de beginselen van de Vereniging helpen verspreiden en bevorderen; i. door het houden van vergaderingen enz.

Zij bestaat uit: a. gewone leden; b. leden-donateurs, terwijl er ook ledenkorrespondenten zijn. Het aantal leden bedraagt ruim 4000. De zetel van de vereeniging is Amsterdam. Haar orgaan is „Vereenvoudiging." Zie ook Vereenvoudigde spelling.

Verf brem. Zie Brem.

Verfhout is de naam van houtsoorten, waaruit verfstoffen verkregen worden. Men bereidt deze er uit door het fijn verdeelde hout in donkere, luchtige ruimten onder voortdurend vochtig maken en omzetten te doen gisten, waarbij zich de verfstof uit het chromogeen ontwikkelt. Door uitkoken van het gefermenteerde verfhout en uitdampen van het aftreksel verkrijgt men verfhoutextracten, welke stroopachtig of vast zijn. De voornaamste verfhoutsoorten zijn blauwhout (zie Campêchehout), geelhout, roodhout, sandelhout en fisetthout. Behalve het laatste zijn zij alle van buiten Europa afkomstig.

Verfplanten zijn planten, waarvan de wortels, het hout (zie Verfhout), de bast, de stengels, bladeren, bloemen of vruchten een technisch bruikbare verfstof bevatten of bij gepaste behandeling leveren. Zij behooren tot zeer verschillende familiën en groeien voor het meerendeel in warmere luchtstreken. Het talrijkst zijn de planten, welke roode en gele verstoffen leveren. Van de blauwe zijn alleen indigo en blauwhout van belang. Groene verfstof komt wel is waar in het veel verbreide chlorophyl voor, maar dit heeft voor praktische doeleinden weinig waarde; een bruikbare, groene verfstof wordt door sommige rhamnus-soorten geleverd, roode in hoofdzaak door planten uit de familiën der leguminosen en rubiacaeën, bijv. door verschillende soorten van het in Z. Amerika en W. Indië voorkomende geslacht caesalpina, door het fernambucohout enz. De O. Indische caesalpina sappan levert het sappanhout, de eveneens in O. Indië voorkomende ptérocarpus santalinus het sandelhout. Van de rubiaceeën levert rutia tinctorum de meekrap. Voor de gele verfstoffen zijn vooral van belang: quercus tinctoria (N. Amerika), waarvan het quercétin afkomstig is; verder de chlorophora tinctoria (W. Indië), welke het geelhout, en de rhus cotimus, die het fisetthout levert. De eenige groene verfstof, welke technische toepassing vindt, leveren de Chineesche rhamnus utilis en rhamnus chlorophorus. De planten, welke in hoofdzaak de

Sluiten