Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

behaald, was oorzaak, dat hij van nu af zich geheel toelegde op het schrijven van phantastisch natuurwetenschappelijke romans, die,vooral door de jeugd, met graagte gelezen werden. „Le désert de glacé, aventures du capitaine Hatteras"(1867), „Les enfants du capitaine Grant", „Voyage antour du monde en 80 jours" (1872), „Le docteur Ox" (1874), „Un capitaine de 1B ans", „Les Indesnoires"(l875), „Mathias Sandorf" (1887) en „Le Chateau des Carpathes"(1892). Zijn „Oeuvres complètes" verschenen in 1878 (34 dln., geïllustreerde uitgave in 15 dln.). Vele van zijn werken zijn in verschillende talen, ook in het Nederlandsch, vertaald, sommige ook ten tooneele gebracht. Hij overleed den 248ten Maart 1905 te Amiens.

Vernes, Maurice Louis, een Fransch geleerde, geboren in 1845 te Mauroy, studeerde in de theologie, deed vervolgens reizen naar Duitschland en naar Klein-Azië en werd in 1877 benoemd tot hoogleeraar in de geschiedenis van den godsdienst te Parijs. In 1880 werd hij geplaatst aan de Ecole pratique des hautes études. Van zijn werken noemen wij: „Le Peuple d' Israël et ses espérances relatives a son avenir depuis les origines jusqu' b, 1'époque persane" (1872), „Histoire des idéés messianiques depuis Alexandre jusqu' h V empereur Hadrien"(1874), „Mélanges de critiques religieuses" (1880), „Histoire du peuple israélite" (1881), „Le Protestantisme et la Philosophie expérimcntale (1883), ,,L' Histoire des religions, son esprit, sa méthode et ses divisions" (1887), „Gustave d' Eichtal et ses travaux sur 1' Ancien Testament" (1887), „Essais bibliques" (1894) en „Du prétendu polythéisme des Hébreux" (1894).

Vernet, Claude Joseph, een Fransch schilder, geboren te Avignon den 14den Augustus 1714, ontving het eerste onderricht van zijn vader en begaf zich in 1734 naar Rome, waar hij zich vormde onder leiding van Manglard. Nadat hij in 1753 in Frankrijk was teruggekeerd, werd hij lid der Academie en schilderde voor Lodewijk XV een reeks van zeegezichten „De havens van Frankrijk." In 1763 vestigde hij zich te Parijs. Hij behoort tot de school van Claude Lorrain. Voornaam van samenstelling en koloriet, lijden zijn stukken daarentegen aan conventioneele gladheid. Hij overleed den 3den December 1789 te Parijs.

Vernet, Antoine Charles Horace, genaamd Carle Vernet, een Fransch schilder, een zoon en leerling van den voorgaande, geboren te Bordeaux den 14der> Augustus 1768, studeerde te Rome en werd in 1788 lid van de Academie te Parijs en in 1810 van het Fransche Instituut. Hij schilderde voornamelijk de veldslagen van Napoleon I. Daarnaast vervaardigde hij ook portretten en muntte vooral uit in het afbeelden van paarden en honden. Ook in het komische genre was hij met veel succes werkzaam; de schilderijen van zedenbeelden zijner tijdgenooten zijn voor de beschavingsgeschiedenis van waarde. Hij overleed den 27sten November 1836 te Parijs.

Vernet, Horace, een Fransch schilder, een zoon van den voorgaande, geboren te Parijs den 30Bten Juni 1789, genoot zijn eerste opleiding bij zijn vader, waarna hij zich bij den teekenaar Moreau, den architect Chalgrin en den schilder Vincent verder bekwaamde. Met een stuk: „De inneming van een redoute" waagde de 20-jarige kunstenaar

het reeds, zich van de klassieke school van David los te maken en naar het realisme te wenden. Hij verwierf de gunst van het keizerlijk hof en vervaardigde er de laatste jaren van het eerste keizerrijk onderscheidene stukken, besteld door Maria Louiza en door den koning van Westfalen, zooals: „De hond van liet regiment" en „Het paard van den trompetter", waarmede hij zich snel bekend maakte. Na den val van het keizerrijk stelde hij zich tot taak, de roemrijkste gebeurtenissen yan het afgesloten tijdperk op het doek te vereeuwigen en schilderde tusschen 1817 en 1823 o. a. de veldslagen van Tolosa, Jemappes, Valmy, Hanau, Montmirail, „De slachting der Mamelukken" en „De dood van Poniatowsky", welke stukken evenwel in die dagen van reactie door de jury van de tentoonstellingen geweerd werden. Weldra echter ontving hij bestellingen van Karei X zelf, zooals het schilderen van diens ruiterportret gedurende een revue der troepen, daarna van een tweede met de hertogen van Angoulème en Orléans. Verder beschilderde hij het plafond in het museum van het Louvre, terwijl hij in 1827 verlof ontving, zijn meesterstuk: „De brug van Arcole" ten toon te stellen. In 1828 werd hij directeur van de Fransche academie te Rome, waar hij 7 jaar vertoefde, gedurende welken tijd hij de Italiaansche school bestudeerde, waarvan hij de vrucht neerlegde in een reeks van geschiedkundige genrestukken, zooals „Raffaël en Michelangelo in het Vaticaan", „De biecht van den stervenden roover" en „Paus Leo XII op weg naar de St. Pieterskerk". Nadat hij te Parijs was teruggekeerd, bepaalde hij zich weder bij zijn vroeger genre en stelde in het salon van 1836 vier groote stukken: „Friedland", „Wagram", „Jena" en „Fontenoy" ten toon. Toen Lodewijk Philips hem een aantal schilderijen van veldslagen voor de Constantinegallerij te Versailles had besteld, reisde hij geruimen tijd in Noord-Afrika. De drie grootste van deze reeks stellen. „Het begin van het bombardement", „De bestorming" e,n „De inneming" van Constantine voor. De studie van het Oostersche leven bracht hem ertoe, Bijbelsche onderwerpen in het milieu van den modernen Levant te behandelen. Zoo ontstonden: „Abraham, Hagar vcrstootend", „Rebekka en Elieser bij den waterput" en „Judith op weg naar Holofernes." Meer bijval vonden echter zijn Afrikaansche jachten zedentafereelen, waarvan wij noemen: „Wilde zwijnenjacht", „Leeuwenjacht", „Slavenmarkt'' en „Brievenpost in de woestijn." In 1843 vertrok hij naar Rusland, waar keizer Nicolaas hem met ongemeene onderscheiding bejegende. Hij vergezelde den czaar gedurende eenige maanden op zijn tochten en revues, o. a. naar den Kaukasus. In 1844 keerde hij naar Frankrijk terug en schilderde, na een tweede reis naar Algerië, op verzoek des konings de twee groote stukken: „De verovering der Smalah van Abdelkader" (1845) en „De slag bij Isly" (1846). Behalve een groot aantal historiestukken schilderde hij ook vele portretten, zooals van Napoleon I, van den hertog van Orleans, van de maarschalken St. Cyr en Gérard, van Thorwaldsen, Lodewijk Philips, Napoleon 111 enz. Vernet was een der vruchtbaarste schilders van Frankrijk. Hij onderscheidde zich door rijkdom van vinding en levendigheid. Hij overleed den 17den Januari 1863 te Parijs.

Sluiten