Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de vrouw uit Kanaan verwisselde, in verband bracht. In een mededeeling van Pilatus (6de eeuw) wordt de vrouw een volgelinge van Jezus, welke zich een portret van hem laat schilderen, van welks genezing brengende werking keizer Tiberius zich overtuigt. In de ll116 eeuw komt daarbij de trek, dat Jezus zelf het portret op wonderbare wijze vervaardigt, terwijl eerst in de volgende eeuw het verband met de lijdensgeschiedenis gelegd wordt.

Veroverlng-skoloniën. Zie Koloniën.

Verplaatsbare spoorwegen zijn zulke, die gemakkelijk verplaatst kunnen worden, doordat de grond, waarop de rails worden gelegd, niet of slechts in geringe mate en met Weinig moeite behoeft te worden bewerkt. Dergelijke spoorwegen worden bijv. gebruikt bij fabrieken, in mijnen,voor land- of boschbouw, voor militaire doeleinden, bij het uitvoeren van de grondwerken voor spoorwegen enz. Een van de eerste dergelijke spoorbanen werd uitgevonden door Décauvüle (zie Decauvillespoorweg). De rails van verplaatsbare spoorwegen moeten uit afzonderlijke jukken (telkens 2 staven met de noodige dwarsliggers en bevestigingsmiddelen) bestaan, die een geschikte lengte hebben en gemakkelijk aan- elkander bevestigd en uit elkander genomen kunnen worden.

Verplanten of verpoten is een cultuurwijze, die wordt toegepast bij gewassen met een lange groeiperiode, zooals koolsoorten, en bij die met een zeer hooge minimumkiemingstemperatuur, zooals tabak. Als het klimaat het toelaat, is het zaaien in den vollen grond boven het planten te verkiezen. Intusschen kan het planten ook raadzaam zijn, als de akker vóór het zaaien niet op tijd voldoende kan worden voorbereid, bijvoorbeeld bij zeer ongunstige structuur van den grond of bij sterke vervuiling met onkruid. Aan het verplanten is verder het voordeel verbonden, dat de krachtigste planten voor de cultuur kunnen worden uitgezocht. Er gaat echter het nadeel mede gepaard, dat het wortelstelsel wordt beschadigd en de verdere ontwikkeling daarvan wordt gestoord. Door het inslempen der planten met water worden de aanslag en de ontwikkeling zeer bevorderd. Een goede voorbereiding en diepe bewerking van het land zijn voor een zekeren aanslag en krachtigen groei eveneens van groote beteekenis.

Verponding1. Zie Belastingen in Nederhndsch Oost-Indië.

Verpoppen. Zie Insekten en Pop.

Verraad (Proditio) is de schennis der verschuldigde trouw door het in handen spelen van personen, goederen, geheimen enz. van den persoon of het lichaam, waaraan men zich verbonden heeft en ten nadeele van deze aan een vijand. In het moderne strafrecht is een algemeen misdrijf van verraad niet bekend, maar hoogverraad, landverraad en verraad in oorlog worden met zware straffen bedreigd.

Verrazano, Giovanni da, een Italiaansch zeevaarder, geboren te Valdi di Grève bij Florence, omstreeks 1486, stelde in 1523 aan koning Frans I voor een noordelijke doorvaart te zoeken en ontdekte toen een gedeelte van Amerika, dat hij NieuwFrankrijk noemde. Na zijn terugkeer in Frankrijk gaf hij een beschrijving van zijn tocht uit, terwijl zijn broeder Eieronimo in 1526 een kaart van het ontdekte land vervaardigde. In 1527 ondernam hij

een tocht naar Zuid-Amerika, waarop hij in 1528, waarschijnlijk door de Karaïben, op de kust van Brazilië gedood werd.

Verre, een Belgische vloeistofmaat, heeft een inhoud van 0,1 L. Voor bier was zij vroeger gelijk aan Ve pint = 0,081 L. en voor melk enz. aan V3 gemet = 0,301 L.

Verrekenen. Zie Clearimg House.

Verrekijker. Zie Teleskoop.

Verres, C. (Cornelius), de zoon van een Romeinsch senator, bekleedde in 74 het praetorsambt en werd in 73 als propraetor belast met het bestuur van Sicilië. Hij maakte zich echter op zulk een schandelijke wijze aan wanbeheer schuldig, dat de inwoners hem wegens afpersing (de repetimdaro) te Rome aanklaagden. Ofschoon hij door aanzienlijke optimaten gesteund werd, nam Cicero de aanklacht over en bracht reeds in zijn eerste pleidooi zooveel bezwarend materiaal tegen hem te berde, dat Verres na de eerste behandeling (70) de stad verliet en vervolgens tot ballingschap en tot een schadevergoeding van 40 millioen sestertiën (bijna 5 millioen gulden) veroordeeld werd. Hij stierf in den vreemde, na 43. Wij bezitten 7 redevoeringen van Cicero „In Verrem", waarvan er echter slechts 2 gehouden zijn. De andere zijn na de verbanning van Verres geschreven om het verzamelde materiaal niet ongebruikt te laten.

Verriest, Hugo Nestor, geboren te Deerlijk (West-Vlaanderen) den 26sten November 1840, werd in 1864 tot priester gewijd, zag zich benoemd tot professor in St. Louis te Brugge, daarna in het seminarie te Roeselaere, waar hij Aïbrecht Rodenbach als leerling had en een schaar Vlaamschgezinden kweekte. Later werd hij bestuurder van het bisschoppelijk college te Ieperen, vervolgens onderpastoor te Wacken en is thans pastoor te Ingoyghem. Verriest is een leerling van Guido Gezelle en werd later zijn vriend en bewonderaar. Sedert 1880 hield hij overal, in Noord en Zuid, voordrachten over Vlaanderen, Vlaanderens taal en kunst. Hij is een der meest populaire sprekers van Vlaanderen, die zeer veel deed om Gezelle, Rodenbach en de andere West-Vlaamsche schrijvers te doen waardeeren. In 1874 verscheen van hem een bundel „Liederen", in 1899 „Regenboog", een bundel schetsen, in 1900 „Drie geestelijke voordrachten", in 1901 „Vlaamsche koppen" (2 dln.), studies over West^ Vlamingen, kunstenaars en leiders, in 1903 „Op Wandel", een bundel schetsen, in 1904 „Voordrachten". Verder gaf hij verspreide stukken en gedichten in tijdschriften, o. a. in „Van Nu en Straks", in „Biekorf", „Vlaamsche Vlagge", „De Nieuwe Tijd" en „Rond den Heerd". Hij is lid der Koninklijke Vlaamsche Academie en doctor honoris causa van de hoogeschool te Leuven. Over zijn werk en invloed kan men raadplegen de biografische studie: „Pastoor Hugo Verriest", door André de Ridder (1908).

Verriest, Gustaaf, een leider der Vlaamsche beweging, een broeder van den vorige, geboren te Deerlijk (West-Vlaanderen) den 208ten Mei 1843, studeerde in het college te Roesselaere, waar hij Guido Gezelle als leeraar aantrof, daarna aan de hoogeschool te Leuven en in Duitschland. Hij werd hoogleeraar in de geneeskunde aan de universiteit te Leuven in 1878 en is lid der „Académie royale de médecine de Belgique" en ridder der Leopoldsorde. Verriest schreef talrijke opstellen in het „bulletin der Acad.

Sluiten