Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft, een lengte van 415 m. en bestaat uit een naar de zijde van het park vooruitspringend middelgedeelte, waaraan zich twee langgerekte zijvleugels aansluiten. In den slothof staat een ruiterstandbeeld van Lodewijk XIV, omgeven door 6 figuren van geschiedkundige personen. De voornaamste zalen van het slot zijn: de Galerie de 1' empire, 14 zalen met schilderijen van de oorlogen tusschen 1796 en 1810, de Galerie de Sculpture, met figuren van personen uit de 17de en 18de eeuw, de Galerie des batailles, 120 m. lang en 13 m. breed en de Salie de 1830 in den Z. lijken vleugel. In den N. lijken bevinden zich: de Galerie de 1'histoire de France, de Salles des croisades, de zalen met schilderstukken uit de nieuwere geschiedenis, de in 1770 gebouwde schouwburg, waarin van 1871—1879 de Nationale Vergadering en later de Senaat zitting hield en de van 1699—1710 door Mansari en Cotte gebouwde, rijkversierde slotkapel. In het middelgebouw eindelijk bevinden zich de grootsche Galerie de glacés, 73 m. lang, 10 m. breed en 13 m. hoog, het Salon de la guerre en de vertrekken van den koning en de koningin. Het park loopt in terrassen van het slot naar beneden. Uitgevoerd in den eenigszins stijven stijl van dien tijd, maakt het met zijn orangerie, zijn vijvers en fonteinen en met zijn talrijke beelden een machtigen indruk. De waterwerken, welke op bepaalde dagen in werking zijn, trekken reusachtige scharen van toeschouwers.

Versailles is de geboorteplaats van Lodewijk XV, XVI en XVII, Karei X, van de generaals Berthier en Hoche, van den beeldhouwer Houdon, den ingenieur De Lesseps enz. Hier werd den 3den September 1783 de vrede gesloten tusschen Frankrijk en Noord-Amerika aan de ééne en Engeland aan de andere zijde. Den lsten Juli 1815 had er een gevecht plaats tusschen de Franschen en de Pruisen. Van den 5den October 1870 tot den 13den Maart 1871 was het de zetel van het groote hoofdkwartier der Duitsche legers, en den 18de" Januari 1871 werd in de Galerie des glacés van het slot koning Wilhelm I van Pruisen tot keizer van Duitschland uitgeroepen. De vredespraeliminairen werden den 26sten Februari 1871 te Versailles onderteekend. Den 10den Maart 1871 verlegde de Nationale Vergadering haar zetel van Bordeaux naar Versailles, vanwaar hij eerst in 1879 weder naar Parijs werd overgebracht. Intusschen komen nog te Versailles de Kamer van Afgevaardigden en de Senaat in Vereenigde zitting (congres) bijeen, om te beraadslagen over grondwetsherzieningen en voor de presidentsverkiezing.

Verschaffelt, Eduard, een Nederlandsch hoogleeraar in de plantkunde, werd den 15den October 1868 te Gent geboren. Hij studeerde aan de hoogeschool in zijn geboorteplaats en behaalde er den doctorstitel in de botanie, waarna hij zijn studiën aan de Amsterdamsche universiteit voortzette. In 1897 werd hij tot buitengewoon hoogleeraar in de plantkunde en pharmacognosie aan deze hoogeschool benoemd. Hij is lid van de Hollandsche Maatschappij van wetenschappen te Haarlem, het Bataafsch Genootschap te Rotterdam, bestuurslid van het Genootschap van natuur-, genees- en heelkunde enz.Van hem verscheen: „Over de beteekenis van het aanpassingsvermogen voor het biologisch onderzoek." (1897). Verder schreef hij vele artikelen in de „Verslagen der Koninklijke academie van Wetenschappen", het

„Recueil des travaux botaniques néerlandais" en het „Pharmaceutisch Weekblad," van welke twee laatste periodieken hij mederedacteur is.

Verschaffelt, Pierre Antoine, een Vlaamsch beeldhouwer en bouwmeester, te Rome Pietro Fiamingo genoemd, werd geboren in 1710 te Gent, studerde te Parijs bij Bouchardon en vertrok in 1737 naar Rome. Hij vervaardigde daar een aantal bustes en verder een bronzen beeld van den aartsengel Michael (1740) voor de Engelsburg, waarvoor hij door den paus tot ridder werd benoemd. Hij werd directeur van de academie te Mannheim en vervaardigde aldaar het tuighuis, het hoogaltaar van de hofkerk, alsmede een aantal beelden voor deze kerk en voor den tuin te Schwetzingen. Verschaffelt was een van de beste vertegenwoordigers van de fijne klassieke rococoplastiek. Hij overleed in 1793 te Mannheim.

Verschansing1 noemt men de houten of ijzeren borstwering rondom het bovendek van een schip.

Verschansing' is een afzonderlijk werk als steunpunt in een versterkte stelling volgens regelen van de veldversterkingskunst opgeworpen. Zij bestaat uit een aarden borstwering, wier vuurlijn een bepaald tracé vormt, volgens welke men de verschansingen onderscheidt. Al naar gelang van den vorm spreekt men van gesloten (redouten), half gesloten (lunetten) en open (flèche, redan) werken. De sterrenschansen zijn geheel in verval geraakt. Hadden de verschansingen eerst een borstweringhoogte van 2,3 m. en bevatten zij banketten, geschutsstanden en diepe grachten, tegenwoordig is de hoogte slechts 1,3 m. en worden zij alleen bezet door infanterie, verder voorzien van schuilplaatsen en munitienissen. Veldschansen die voor een bepaald doel als tijdelijke werken zijn gebouwd, worden voorzien van schuilplaatsen van gegolfd plaatijzer.

Verscheidenheid. Zie Variëteit

Verscheurende dieren is een andere naam voor roofdieren. Zie aldaar.

Verschuier, Lieve, een Hollandsch zeeschilder en beeldhouwer, werd geboren, waarschijnlijk te Rotterdam, omstreeks 1630 en overleed aldaar in 1686. Hij was een zoon van den beeldhouwer Pieter Cornelisz. Verschuier en waarschijnlijk een leerling van Julius Porcellis of Jacob Bellevois. Hij woonde vóór 1652 eenigen tijd te Amsterdam. Met den Utrechtschen schilder Johannes Vermeer maakte hij een reis naar Italië. In 1674 werd hij benoemd tot beeldhouwer en schilder bij de Admiraliteit van de Maas a f 1.80 per dag. Vier jaar later werd hij hoofdman van het St. Lucasgilde te Rotterdam. Zijn schilderijen zijn zeldzaam. Werken van zijn hand bevinden zich hier te lande o. a. in het Rijksmuseum te Amsterdam en in het Museum Boymans te Rotterdam.

Verschuiving. Zie Dislocatie.

Verschuur, Wouterus, een Hollandsch schilder van landschappen en veldslagen, werd geboren te Amsterdam den llden Juni 1812 en overleed te Vorden den 4den Juli 1874. Hij was een leerling van P. G. van Os. Werken van zijn hand bevinden zich hier te lande o. a. in het Rijksmuseum te Amsterdam, in het Stedelijk Museum te Haarlem en in particuliere verzamelingen.

Versecz, een koninklijke vrijstad in het Hongaarsche comitaat Ternes, gelegen aan den voet van

Sluiten