Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

étude de femme"(1882), „Etrangère, étude de femme"(1885) en „Vingt jours en Espagne"(1885). Van haar beeldhouwwerken noemen wij: „De kindsheid van Bacchus," een marmeren beeld, „Génie", een bas-reliëf voor het Louvre, „Daphné" en „Visscher met net." Oorspronkelijk gehuwd met den vroegeren ■abbé A. L. Constant, was zij sedert 1872 in tweeden echt met minister M. Rouvier verbonden. Zij overleed den 10den April 1888 te Nizza.

Vigny, Alfred, graaf de, een Fransch dichter, geboren den 278ton Maart 1799 op het kasteel Loches in Touraine, trad in 1814 in militairen dienst, nam in 1827 als kapitein zijn ontslag en leefde verder ambteloos te Parijs. Hij behoorde als dichter tot de eersten, die zich onder invloed van André Chénier, van de conventioneele vormen der Fransche dichtkunst losmaakten. Hij voegde zich bij de Romantische school, zonder echter den dichterlijken schoonlieidsvorm te verwaarloozen. Zijn voornaamste werken zijn: ,,Poêmes"(1822), „Poêmes antiques et modernes"(1826); de romans: „Cinq Mars"(1826), door Gounod tot opéra bewerkt), ,,Stello"(1832) en „Servitude et grandeur militaires"(1835), twee bundels vertellingen. Verder noemen wij de geschiedkundige drama's: „La maréchale d'Aucre"(1831) en „Chatterton"(1835), dat een reusachtig succes had. Hij overleed den 17den September 1863 te Parijs. Na zijn dood verschenen nog: „Les destinées"(1864), een bundel wijsgeerige gedichten vol diepzinnig pessimisme en „Journal d'un poète" (1867, nieuwe druk 1904), een verzameling biografische aanteekeningen, overdenkingen enz., gepubliceerd door L. Ratisbonne. Vigny's „Oeuvres complètes" verschenen in 8 dln. (1883—1885), zijn „Poésies complètes" in één dl. (1903).

Vigo, eendistriktshoofdstadin deSpaanscheprovincie Pontevedra, amphitheatersgewijs gelegen op den Z. oever van de 30 km. in het land dringende Rio de Vigo van den Atlantischen Oceaan en aan de zijlijn Redondela—Vigo van den spoorweg Monforte -—Pontevedra, is een vesting en de zeteï van verschillende buitenlandsche consulaten. Het bezit een groot (Castillo del Castro) en twee kleinere kasteelen en is omgeven door muren, waarin 6 poorten. Verder bezit het een kerk, Santa Maria, in Griekschen stijl, een instituut, een schouwburg, een circus voor stierengevechten, een haven, levendigen handel, omvangrijke sardijnen- en thonijnenvangst, benevens bereiding van vischconserven. De plaats, welke (1900) 23 269 inwoners telt, is een station van de Engelsche lijnen naar Lissabon, alsmede van den telegraafkabel, welke van Emden uitgaat.

Vigoroso (Italiaansch: vigorosamente) noemt men in de muziek een krachtige, sterke voordracht.

Vikings is de naam van de oude Skandinavische zeeroovers, die in baaien (vik) of sonten liggend, op de kooplieden loerden om hen te plunderen. De naam wordt ook wel gegeven aan de door hun plundertochten in W. Europa berucht geworden Noormannen.

Vilagos, een groot-gemeente in het Hongaarsche comitaat Arad, ligt aan den spoorweg AradBrad en aan den voet van een berg, waarop zich de bouwvallen verheffen van het vermaarde slot Villagosvar, dat reeds in 1190 bestond. Het bezit een Gr. Katholieke kerk, twee kasteelen, wijnbouw en cognacstokerijen en telt (1901) 6694 inwoners. Hier legde de Hongaarsche generaal Görgey den 13den

XV

Augustus 1849 voor de Russen de wapens neder.

Vll&in XIIII is de geslachtsnaam van een Belgische familie, wier leden in 1758 van Maria Theresia den titel ontvingen van burchtgraaf (vicomte). Men zegt, dat het cijfer XIIII ontleend is aan een Vlaamsch woordspel, dat zich op het oudste familiewapen, het getal XIIII (veertien) in een hopkrans (vandaar het devies: Verdien in hoop), bevindt. Van de leden noemen wij Charles, vicomte Vilain XIIII geboren te Brussel den 15den Mei 1803. Na de afscheiding van België van Nederland afgevaardigd naar het Congres, stemde hij voor een erfelijke monarchie met democratische instellingen. Vanaf 1831 was hij bijna onafgebroken lid, later ook voorzitter van de Kamer, van 1832—1839 gezant in Italië, terwijl hij van den 308ten Maart 1855 tot den 31»ten October 1857 minister van Buitenlandsche Zaken was. Hij overleed den 16den November 1878 op het slot Leuth bij Maseyk.

Vilaine, een rivier in het N.W. van Frankrijk, welke op de heuvels van Juvigné in het departement Mayenne ontspringt, betreedt spoedig het departement Ille-et-Vilaine, stroomt eerst W.waarts, buigt bij Rennes naar het Z. om en mondt beneden La Roche-Bernard, in het departement Morbihan, uit in den Atlantischen Oceaan. De rivier, welke in het geheel 250 km. lang is, heeft als voornaamste zijrivieren: de Ille, Meu, Seiche, Semnon, Don, Oust en Isac. Zij is vanaf Cesson over een lengte van 145 km. bevaarbaar en staat met het Ille-Rancekanaal en niet het kanaal van Nantes naar Brest in verbinding.

Vilajet is de naam van de provincies, waarin het Turksche rijk sedert 1866 is verdeeld. Aan het hoofd van een vilajet staat een wali of gouverneurgeneraal.

Villa was bij de Romeinen de naam van een landhuis of buitenverblijf. Was het met steedschen zwier opgetrokken en voor zomer- en winterverblijf ingericht, dan noemde men het villa urbana, of, wanneer het dicht bij de stad gelegen was villa suburbana. Naast deze kende men de villa rustica, gewoonlijk door ooft- en wijngaarden, groentetuinen enz. omgeven. Door bijzondere pracht onderscheidden zich de villa's van Lucullus, Augustus, Pompejus Cicero, Hortensius, Plinius, Caligula, Nero, Hadrianus enz. Li den tijd der Karolingers gaf men den naam van villae regiae aan koninklijke domeinen of meierijen, waar de vorsten dikwijls tijdelijk verblijf hielden. De Romeinsche villabouw werd sedert het begin der 14de eeuw door de Italianen weder nagevolgd. Zijn hoogste bloei bereikte hij gedurende de Renaissance en onder den Barokstijl. Tot de uit een artistiek of geschiedkundig oogpunt belangrijke Italiaansche villa's behooren, de Villa Careggi der Medici bij Florence, de villa's Farnesina, Madama Lante, Borghese, Medici en Albani in of bij Rome, de Villa d'Este bij Tivoli, de villa's Aldobrandini en Mondragone bij Frascati, de Villa Doria bij Genua, de Villa Maser bij Treviso en de Villa rotonda bij Vicenza. In de 19de eeuw eindelijk heeft zich de villabouw tot een afzonderlijken tak van de moderne bouwkunde ontwikkeld.

Villa, Tommaso, een Italiaansch staatsman, geboren in 1830 te Mondovi, studeerde te Turijn in de rechten, waarna hij aldaar als advocaat werkzaam was. Sedert 1865 heeft hij zitting in de Kamer van Afgevaardigden, waar hij tot de linkerzijde behoort.

38

Sluiten