Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meld als: Saggi di storia, di critica e di politica" (1868), „Le lettere meriodinali ed altri scritti, sulla questione sociale in Italia"(1878), „Saggi storici e critici"(1890), „Scritti sulla questione sociale in Italia"(1902) en „Scritti sulla emigrazione e sopra altri argomenti vari"(1909).

Villarreal, een plaats in de Spaansche provincie Castellon de la Plana, is op 6 km. afstand van de Middellandsche Zee, in een vruchtbare, door den Mijares besproeide vlakte, aan den spoorweg Tarragona—Valencia en aan den stoomtramweg Castellon—Onda gelegen. Het bezit overblijfselen van oude verdedigingswerken en telt (1900) 16 086 inwoners, welke den wijnbouw en de teelt van amandelen en oranjeappels beoefenen.

Villars, Claude Louis Eector, hertog de, een Fransch maarschalk, geboren den 88ten Mei 1653 te Moulins, nam in 1672—1679 deel aan de veldtochten in de Nederlanden en aan den Rijn en streed vervolgens onder den keurvorst van Beieren in Hongarije tegen de Turken. In 1692 was hij opperbevelhebber in het gevecht bij Pforzheim, in 1693 in Vlaanderen vervolgens in Duitschland. Na den Vrede van Rijswijk (1697) vertrok hij als gezant naar Weenen. In den Spaanschen Erfopvolgingsoorlog behield hij den 14d™ October 1702 de overhand in den slag van Friedlingen en werd tot maarschalk bevorderd. Verder behaalde hij in 1703 met den keurvorst van Beieren de overwinning bij Höchstadt, maar werd teruggeroepen om den opstand in de Cevennen te dempen, wat hem door schranderheid en toegevendheid in 1704 gelukte. Van 1704— 1708 belast met het opperbevel in de Nederlanden; verloor hij in 1709 den slag van Malplaquet, maar overwon in 1712 in dien van Denain. In 1713 voerde

ni] Devei m aen ü,lzas en in Duitschland en noodzaakte Landau en Freiburg tot overgave, waarbij hij met prins Eugenius onderhandelingen aanknoopte over den Vrede van Rastadt. Ten tijde van het regentschap werd hij in 1715 tot president van den krijgsraad en in 1718 tot minister van staat benoemd. Hoewel hij den 80-jarigen ouderdom reeds bereikt had, ontving hij in 1733 het opperbevel in Italië, met den titel van veldmaarschalk-generaal. Hij nam Pizzighettone in, maar overleed op den terugweg den 17den Juni 1734 te Turijn.

Villars, Armand, graaf de, een broeder van den voorgaande, onderscheidde zich in den Spaanschen Successie-oorlog in 1707 door de verovering van Minorca en overleed den 20sten Augustus 1712.

Villars, Horwre Armand, hertog de, prins van Martigues, een zoon van den maarschalk, geboren den 4<ien December 1702, was brigadier, lid der Academie en beschermer van Voliaire. Hij overleed in Mei 1770 als de laatste van zijn geslacht.

Villaverde, Fernandez de, een Spaansch staatsman, geboren in 1850, werd advocaat en trad daarna als ondersecretaris bij het departement van Financiën in staatsdienst. Vervolgens benoemde Canovas hem tot prefect van Madrid. In 1890 werd hij minister van Justitie, in 1892 verving hij Elduayen als minister van Binnenlandsche Zaken. In hetzelfde jaar stichtte hij met Silvela de onafhankelijke conservatieve partij. Na den Spaansch-Amerikaansclien oorlog werd hij tot minister van Financiën benoemd, in 1903 bekleedde hij dezen post opnieuw, in 1905 volgde hij generaal Azcarraga op als president van den ministerraad. Hij werd echter

weldra door een coalitie van liberalen en onverzoenlijke conservatieven ten val gebracht (1905). Hij overleed eenige dagen later aan een beroerte.

Villaviciosa, een dorp in de Spaansche provinei Guadalaxara met (1900) slechts 121 bewoners, is bekend geworden door de overwinning van Vendóme op het leger der verbonden mogendheden (10 December 1710) in den Spaanschen Successie-oorlog,

Villaviciosa, José de, een Spaansch dichter, geboren in 1589 te Siguenza, ontving zijn opleiding te Cuënca en verwierf op 26-jarigen leeftijd een beroemden naam door zijn komisch heldendicht: „La mosquea" (De Vliegenstrijd, 1615 en later), dat wegens rijkdom van vinding en zuiverheid van taal tot de beste voortbrengselen der Spaansche letterkunde behoort. In 1628 werd hij inquisiteur, was eerst werkzaam te Murcia, daarna te Cuënca en overleed den 28sten October 1658.

Villefranche sur Saöne, een arrondissementshoofdstad in het Fransche departement Rhóiie ligt aan den Morgon en aan den spoorweg Parijs— Lyon. Het is de zetel van een gerechtshof en van een handelsrechtbank, bezit een Gotische kerk (13d«— 14de eeuw), een college, een bibliotheek, belangrijke katoenspinnerijen en -weverijen, machines-, kabelen au tomobielenf abrieken, kousenweverijen en steengroeven en telt (1906) 15 365 (als gemeente 16 031) inwoners, die een levendigen handel in wijn drijven.

Villegas, Estevan Manuel de, een Spaansch dichter, geboren in 1595 te Matute, publiceerde reeds in 1617 een bundel lyrische gedichten „Los erdticas" en vertalingen van Anakreon en Horatius. In zijn „Poesias latinas", waarmede hij een reusachtig succes had, trachtte hii het Latiinsche rhvth-

me na te volgen. Later zag hij van dit soort werk af, om zich geheel aan de rechtspraak te wijden. Door de Inquisitie veroordeeld, werd hii in 1659 gevan¬

gen genomen, van zijn papieren, waaronder zich een „Verzameling van satiren" bevond, beroofd, waarna hij uit het openbare leven verdween. Hij overleed in 1669.

Vlllegas, José, een Spaansch schilder, geboren den 26®ten Augustus 1848 te Sevilla, vormde zich op de kunstschool aldaar en later te Madrid naar Tiziaan en Velazquez. In 1869 vestigde hij zich te Rome waar hij een groot aantal geschiedkundige en genrestukken in olieverf en aquarel heeft vervaardigd. Van zijn grootsch opgevatte en forsch gekarakteriseerde geschiedkundige werken zijn de voornaamste: „Columbus zoekt bescherming in het klooster la Rabida," „Laatste onderhoud tusschen Philips 11 en don Juan dAustria", „Ontdekking van het verraad van Carmagnola", „Veroordeeling van den doge Marino Falieri" en „Doge Foscari na zijn afzetting." Nog schitterender van coloriet zijn de genrestukken, waarvan wij noemen: „Palmzondag te Venetië", „Doop te Sevilla", „De meester is dood", „Contrast", „Uitlegging van den Koran", „Processie te Venetië" en zijn stadsgezichten uit Venetië, Capri, Sevilla enz.

Villehardouin, Geoffroy de, een Fransch geschiedschrijver, geboren omstreeks het jaar 1160 op het kasteel Villehardouin bij Bar-sur-Aube in Champagne, was maarschalk van graaf Thibaut van Champagne, vatte in 1199 met zijn heer het voornemen op naar het Heilige Land te trekken, ging in 1201

Sluiten