Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bonden staten te bedekken, en het scheen meer dan h eens tot een onderlingen strijd te zullen komen, g toen de eendracht hersteld en de gang van zaken p bespoedigd werd door den terugkeer van Napoleon in Frankrijk. Eindelijk werd men het er over eens, e dat Pruisen Groot-Polen, een gedeelte van Saksen, c een groot gedeelte van den linker Rijnoever be- < nevens enkele kleinere stukken zou krijgen, België ( en Nederland samengesmolten zouden worden tot c één koninkrijk, terwijl Engeland eenige Nederland- e sche koloniën mocht behouden; verder moest Dene- 1 marken Zweedsch Pommeren en Rügen aan Prui- 1 sen afstaan in ruil voor Lauenburg en een schade- , loosstelling van 2 millioen taler. Zweden ver- ( wierf de erkenning van het bezit van Noorwegen en < stond Finland af. In Zwitserland werd de Meditatie- i Acte van 1803 opgeheven en een bond van 22 kan- i tons gevormd. Oostenrijk verwierf Lombardije, Ve- i netië, Friaul, Istrië en Dalmatië. Bovendien werden : Tirol, Voralberg en Salzburg terug gegeven. In Italië nam de aartshertog Ferdinand Toskane weder in bezit; bovendien verwierf hij Piombino en Elba. Uit Napels werd Murat, die zich weder bij Napoleon aangesloten had, verdreven.

Napoleon trachtte de bijeenkomst te doen verkopen door aan Alexander I het geheime verdrag tusschen Groot-Brittannië, Oostenrijk en Frankrijk van den 3den Januari 1815 mede te deelen, aangegaan omdat Alexander hardnekkig het geheele hertogdom Warschau voor zich opeischte. In tusschen sloten Rusland, Pruisen en Engeland den 25Btcn Maart een nieuw verbond, waarbij zich ook de Bourbons en de andere groote Europeesche mogendheden aansloten. Alleen Zweden hield zich terug en Spanje verklaarde den oorlog tegen Napoleon alleen te willen voeren, omdat het Congres het den rang van groote mogendheid had geweigerd. Na de algemeene Europeesche vraagstukken kregen ook de Duitsche aangelegenheden vrij snel haar beslag. Omdat echter niet alle vragen omtrent schadeloosstellingen, grensverhoudingen enz. der afzonderlijke Duitsche staten behandeld konden worden,werd er uit de gevolmachtigden van Oostenrijk, Pruisen, Rusland en Engeland te Frankfort een Territoriale Commissie gevormd, welke eerst den 208ten Juli 1819 haar taak geheel voltooide. Van belang was vooral de erkenning en de afkondiging der groote staten in Zuid- en Midden-Duitschland. Ook werd het verkeer over de rivieren in geheel Europa vrij verklaard en werden rang en titulatuur der diplomaten geregeld. Al deze besluiten werden in 121 artikelen geformuleerd en als Weener Congres- of Slotacte door de vertegenwoordigers van Engeland, Rusland, Oostenrijk, Pruisen, Frankrijk, Zweden en Portugal den 9d'-" Juni 1815 onderteekend. Op het congres volgde de overwinning van de Verbondenen bij Waterloo en de tweede Vrede van Parijs van den 20Bten November 1815. Daarbij werd de Slotacte in zooverre gewijzigd, dat Frankrijk enkele vestingen aan Nederland, een gedeelte van Savoye aan Sardinië, het Saargebied aan Pruisen en Landau aan Beieren moest afstaan.

Uit een staatkundig oogpunt kan gezegd worden, dat het congres meer in het belang der dynastieën dan in dat der volkeren gewerkt heeft. Vooral het Duitsche volk, dat op grondwettelijke vrijheden had gehoopt, werd teleurgesteld. Op de ontwikkeling van het internationale volkenrecht

had het Weener Congres een gunstigen invloed. Het gaf aanleiding tot het stelsel der vijf groote Europeesche mogendheden.

Weener Woud (in de Oudheid Mms Cetius), een bergketen van de Oostenrijksche Alpen in Neder-Oostenrijk, de uiterste N. O. lijke uitlooper van de Alpen, loopt, in het Z. door den Triesting, den Gerichtsbergpas (575 m.) en den Gölsen en in het W. door de Traisen begrensd, in N. O. lijke richting tot aan de Donau ten N. van Weenen. Het bestaat voornamelijk uit zandsteen (Weener zandsteen), waaruit, vooral in het Z., talrijke kleine klippen van Jurakalk te voorschijn treden. Het vormt een vriendelijk bergland, dat op zijn langgerekte, lage ruggen op vele plaatsen met loofhout bedekt is. De grootste hoogte bereikt de Schöpfel (893 m.) bij St. Corona; andere hooge punten zijn: de Stollberg (883 m.), de Anninger (674 m.), de Hermanskogel (542 m.) en de Leopoldsberg (423 m.), welke steil naar de Donau afhelt. De spoorweg Weenen—Linz doorsnijdt het Weener Woud met twee tunnels onder het zadel van den Rekawinkel (371 m.). In het gebergte liggen talrijke zomerverblijf- en ontspanningspfaatsen der bevolking van Weenen.

Weenix, Jan Baptist, bijgenaamd „De Ratel , een Hollandsch schilder en graveur van historische tafreelen, portretten en landschappen, vooral Italiaansche havens en somtijds van stillevens, werd geboren te Amsterdam in 1621 en overleed op het huis „Ter Meij" nabij Utrecht in 1660. Hij was een leerling van Jan Micker, Abraham Bloemaert en Nicolaes Moeyaert. Hij was gehuwd met Jusliria (F Hondecoeter, dochter van den schilder Gilles d Hondecoeter. Van 1642—1646 bezocht hij Italië, voornamelijk Rome. In 1647 treffen wij hem wederom in Amsterdam aan, vanwaar hij in 1649 naar Utrecht verhuisde. Nog in hetzelfde jaar werd hij tot hoofdman van de schildersconfrerie aldaar benoemd. Na zijn terugkeer uit Italië merkte hij zijn . schilderijen: Gio Batta Weenix. Zijn zoon Jan, zijn ■ zwager Melchior d1 Hondecoeter en Claes Berchem [ waren zijn leerlingen. Werken van zijn liand be, vinden zich hier te lande o. a. in het Rijksmuseum i te Amsterdam en in het Museum Boymans te Roti terdam.

; Weenix, Jan, een Hollandsch schüder, tevens i graveur van stillevens en portretten en somtijds 1 van Italiaan sche haven-gezichten, werd geboren te i Amsterdam in 1640 en overleed aldaar in 1719. Hij

- was een leerling en navolger van zijn vader Jan L Baptist Weenix, misschien ook van zijn oom d Honf decoeter. Ook schijnen nog andere meesters o. a. Elias

- Vonck en Mathys Bloem, invloed op zijn schilderwij-

- ze uitgeoefend te hebben. Behalve in Amsterdam is hij in Utrecht werkzaam geweest, waar hij in 1664

- in het St. Lucas-gilde werd ingeschreven. Li 1679

- wordt hij echter weer vermeld als wonende te Am1 sterdam. Van 1702—1712 was hij te Dusseldorp,

- waar hij voor den keurvorst van de Palts, Johan r Wilhelm, groote doeken schilderde ter verfraaiing ti van het kasteel te Bensberg. Deze schilderijen zijn op

't oogenblik verdeeld over de musea te Mflnchen, •- Augsburg en Schleissheim. Verscheidene Amsterdamsche huizen werden door Weenix op schittet. rende wijze versierd, doch weinige hebben hun tooi e tot heden behouden. Weenix heeft samengee werkt met Anthony Waterloo, voor wien hij landit schappen stoffeerde, met B. van der Helst en met

Sluiten