Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Yvon, Adolphe, een Fransch schilder, geboren in 1817 te Eschwiller (Moezel), werd in 1834 opzichter voor de wateren en de bosschen van het koninklijk domein, doch nam weldra zijn ontslag om naar Parijs te vertrekken, waar hij zich eerst bij Delaroche, vervolgens op de school voor schoone kunsten toelegde op de schilderkunst. In 1841 debuteerde hij in de Salon. Aanvankelijk schilderde hij meest bijbelsche tafereelen, later vooral portretten en historiestukken. inzonderheid veldslagen. In 1846 deed hij een studiereis naar Rusland. Hij werd vooral bekend door zijn „Slag bij Koulikowo"(1850), welk stuk in 1857 door den Russischen keizer werd aangekocht. Daarop volgden: „De eerste consul op den Sint Bernard"(1853), „Maarschalk Nev op den terugtocht van Rusland" en „De Russische boerenwagen" (1865), dat als zijn voornaamste werk wordt beschouwd. In 1856 ontving hij de opdracht het Fransche leger naar den Krim te volgen, van welken tocht hij een aantal studies meebracht, die aanleiding gaven tot het ontstaan van 3 groote schilderijen, die op de belegering van Sebastopol betrekking hebben. Hij was eveneens tegenwoordig bij den Itaüaanschen oorlog en schilderde daarna ,,Solferino"(1861) en ,.Magenta"(1863). Van zijn overige werken noemen wij: het portret van den kroonprins (1864), vier groote schilderijen voor het stadhuis te Parijs (1867), waarvan er in 1871 drie verbrandden, een allegorische voorstelling van de Vereenigde Staten van Amerika (1870), „De aanval van de kurassiers bij Reichshofen"(1875), „Caesar"(1875), „De Christelijke legende"(1882) en o.a. portretten van Couder, MéIvngue, generaal Trochu, gravin de Caen, generaal Virny, Bonnehee, Henri Martin, Paul Bert, Carnot en van zich zelf (1893). Hij overleed in 1893 te Parijs.

Yvorne, een dorp in het Zwitsersche kanton Waadt, in het distrikt Aigle, ligt ten Z.O. van het meer van Genève, is een station van de lijn Lausanne —St. Moritz en telt (1900) 968 meest Protestantsche inwoners. De plaats is bekend door den voortreffelijken wijn (Clos du Rocher, Maison Blanche enz.), die aldaar geoogst wordt. Yvorne is ook de algemeene naam voor de beste soorten witten wijn uit Waadt.

IJzendijke. een gemeente in de provincie Zeeland in Zeeuwsch-Vlaanderen, 4399 H.A. groot met (1910) 2713 inwoners, wordt begrensd door de Nederlandsche gemeenten Filippine, Biervliet, Hoofdplaat, Schoondijke, Waterlandkerkje en St. Kruis en door de Belgische gemeenten St. Margaretha, Waterland-Oudeman en Watervliet. De oppervlakte wordt gevormd door een aantal polders, de bodem bestaat uit klei, vermengd met zand. Landbouw is het voornaamste middel van bestaan. Tot de gemeente behooren het stadje IJzendijke, de buurt Rodenhoek en eenige gehuchten

Het oude IJzendijke, dat reeds in een oorkonde van 984 wordt vermeld en in de 13cle eeuw een Hanzestad was, werd in 1377 gedeeltelijk, in 1570 geheel door het water weggespoeld. Een buurt in de nabijheid, waar de hertog van Parma een versterking liet aanleggen, behield den naam. Deze versterking werd in 1604 door prins Maurits veroverd en daarna uitgebreid en was de oorsprong van het tegenwoordige IJïendijke. Door bedijkingen in 1702,1740 en 1789 kwam de plaats van de zee verwijderd te liggen. De wallen zijn geslecht. Het stadje bezit een stadhuis, een Hervormde en een Roomsch-Katholieke kerk. Er is een halte van de stoomtramlijn van Schoondij¬

ke naar Eecloo. In 1747 werd de plaats door de Franschen ingenomen.

Ijzer (Ferrum, zie de platen), atoomteeken Fe, atoomgewicht 55,90, een scheikundig element, het belangrijkste van alle metalen, komt in de natuur zeer veel en in velerlei verbindingen voor. In gedegen toestand wordt het onderscheiden als tellurisch en kosmisch ijzer. Het eerste vindt men somtijds als knolvormige klompjes in de kalkgesteenten van Chotzen in Bohemen, als blaadjes in de platina- en goudzandafzettingen van den Oeral en den Altaï, ook wel als centenaars zware klompen, gemengd met kobalt, nikkel, zwavel enz. bij Ovifak op Disko, waar het door reductie van magneetijzersteen ontstaan is. Kosmisch ijzer komt voor in meteoorsteenen. Zeer verspreid en in groote hoeveelheden wordt het ijzer aangetroffen in den vorm van oxieden, sulfieden en silicaten. Voor zoover zij in aanmerking komen voor de bereiding van het metaal in de techniek, vat men deze samen onder den naam van ijzerertsen. Als de meest belangrijke voor de ijzerindustrie noemen wij magneetijzersteen, roodijzersteen en spaatijzersteen, waarvoor wij naar de afzonderlijke artikelen verwijzen. Een denkbeeld van de steeds toenemende ontginning van ijzerertsen geeft onderstaande tabel:

1800 1850 1870 1880 1890 1900

Ijzererts in

millioenen toni 2 10,8 | 27,8 42,9 61,6 ! 95,1

In 1901 was deze productie over de verschillende landen als volgt verdeeld:

Land. Productie in 1000 ton.

Duitschlaud 16670

Groot-Brittannië 12 471

Spanje 7 907

Rusland 5 000

Frankrijk 4 791

Zweden 2 794

Griekenland 476

Italië 249

België 219

Andere landen 50

Europa 54047

Vereenigde Staten van

N.-Amerika 29 350

Kanada 76

Cuba 662

Andere staten 76

Amerika 30 052

Azië 100

Afrika 600

Wereldproductie 84799

Zwavelverbindingen worden eerst op ijzer verwerkt als zij in de zwavelzuurfabrieken afgeroost

Sluiten