Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in onderscheiden kloosters oefende in de schilderkunst. In 1784 kwam hij te Konstantinopel en begaf zich vanhier naar den berg Athos, waar hij de Grieksche taal leerde en tot in 1785 vertoefde. Na verschillende tochten bereikte hij in 1787 St. Petersburg en keerde eerst in 1789 in zijn klooster te Krupa terug, waar men hem gedurende zijn afwezigheid tot archimandriet had benoemd. Op zijn reizen had hij een aantal in het Illyrisch geschreven boeken verzameld, die hij ten geschenke gaf aan zijn klooster. Tot aan den tijd, waarin Dalmatië door de Franschen werd bezet (1805), had Zelich zich beijverd om er de kerkelijke zaken naar behooren te regelen. Hij werd thans naar Napoleon 1 gezonden, die hem tot vice-generaal van den Griekschen bisschop van Dalmatië benoemde. Later keerde hij terug naar zijn klooster en overleed aldaar in 1822.Hij beschreef zijn lotgevallen en zijne reizen in een boek in het Illyrisch, dat in 1823 in het licht verscheen.

Zeil is de naam van een groot aantal plaatsen in Duitschland en Oostenrijk.

Zeil am Harmersbach is een voormalige vrije rijksstad in het distrikt Offenburg in Baden, aan den Harmersbach en aan een spoorweg, 225 m. boven den zeespiegel gelegen. De plaats bezit een Protestantsche, een Katholieke kerk, een kapél, een stadhuis, en telt (1905) 1 945 inwoners. In de nabijheid vindt men een minerale bron.

Zeil im Wiesental, een stad in het distrikt Lörrach in Baden, ligt 428 m. boven den zeespiegel aan de Wiese en aan 2 spoorwegen. Men vindt er een Protestantsche, een Roomsch-Katholieke en een OudKatholieke kerk, een school voor nijverheid enz. Er zijn een groot aantal fabrieken. Het aantal inwoners bedraagt (1905) 3 628. Ten N. van de stad ligt de berg Zeiler Blauen (1073 m.).

Zeil aan de Moezel, een stad in het distrikt Keulen in Pruisen, ligt aan de Zeiler Bach en aan de Moezel, 94 m. boven den zeespiegel. De plaats bezit een Protestantsche kapél, een Roomsch-Katholieke kerk, een slot, een nieuw stadhuis en (1905) 2 732 inwoners. Er is nijverheid en handel. In de nabijheid ligt de kloosterruïne Marienburg.

Zeil am See, een vlek in het Oostenrijksche hertogdom Salzburg, ligt 753 m. boven den zeespiegel aan den westelijken oever van het Zeiler Meer en aan 2 spoorwegen. De plaats wordt zeer veel door vreemdelingen bezocht. Men vindt er een rechtbank, een gerestaureerde oud-Gotische kerk, een slot, badinrichtingen, fraaie plantsoenen en een groot aantal villa's, hotels enz. Het aantal inwoners bedraagt (1905) 1561. Het Zeiler Meer is 4 km. lang, 1,5 km. breed, 69 m. diep en hééft een oppervlakte van 470 H. A. Van uit verschillende plaatsen heeft men een prachtig uitzicht op het Tauerngebergte. Ten W. van Zeil verheft zich de Schmittenhöhe (1968 m.), met een hotel en een meteorologisch station, ten O. van het Zeiler Meer ligt de Hundstein (2 116 m.). Aan den zuidelijken oever van het meer ligt het aan prins Liechtenstein toebehoorende slot Fischhorn.

Zeil, Ulrich, de oudste boekdrukker van Keulen, geboren te Hanau, ontving waarschijnlijk zijn opleiding in de boekdrukkerij van Fust en Söchffer te Mainz en vestigde zich vervolgens te Keulen, waar hij zich in 1464 als student liet inschrijven. Het eerste werk, dat met zijn volledigen naam uitgegeven werd, verscheen in 1466; daaraan zijn echter hoogstwaarschijnlijk een aantal niet gedateerde

werken voorafgegaan. Hij kwam in het bezit van het riddergoed van de familie van Lyskirchen dat in ongeveer 20 drukwerken als drukadres wordt vermeld. Zijn naam komt slechts in 10 werken voor. Zeil is na 1507 overleden. Er verschenen ongeveer 180 drukwerken bij hem, meest van godsdienstigen inhoud.

Zeil, Karl, een Duitsch beoefenaar der Oude letteren, geboren te Manheim den 8sten April 1793, studeerde te Heidelberg Göttingen en Breslau in de philologie, werd in 1814 professor aan het lyceum te Rastatt en vertrok in 1821 in die betrekking naar de universiteit te Freiburg. Hier stichtte hij in 1830 een philologisch seminarium, werd in 1835 bevorderd tot „Ministerialrath" en lid van den „Oberstudienrath" te Karlsruhe en werd in 1847 professor in de archaeologie te Heidelberg. Van 1848 tot 1853 was hij lid van de Tweede Kamer en ijverde op den Landdag van 1851 met Hirsclier voor een grootere vrijheid en zelfstandigheid der Kerk. Ook bezorgde hij een uitgave van Latijnsche klassieken (1827— 1831,17 dln.,) waartoe hij zelf: „De republica" van Cicero, de gedichten van Horatius en de fabelen van Phaedrus leverde, bewerkt de „Ethica Nicomachae" van Aristoteles (1833, 2 dln.) en gaf een vertaling van diens „Organon"(1836—1840,5 dln.). Zijn voornaamste werken zijn echter: „Ferienschriften" (1826—1833, 3 dln., nieuwe reeks 1857), bestaande uit verhandelingen, waarin op aanschouwelijke wijze het leven der Ouden wordt voorgesteld, „Handbuch der römischen Epigraphik" (1850—1857, 3 dln.) en „Lioba und die frommen angelsachsischen Frauen" (1860). Ook schreef hij: „Ueber die Iliade und das Nibelungenlied" (1843), terwijl zijn „Opuscula academia" in 1857 in het licht verschenen. Hij ontving in 1855 een eervol emeritaat en overleed den 24stel> Januari 1874.

Zelle is een andere schrijfwijze voor Celle. Zie aldaar.

Zeiler. Karl August, een Duitsch opvoedkundige, geboren den 15den Augustus 1774 te Ludwigsburg, studeerde in de godgeleerdheid en vertrok in 1798 als onderwijzer en tweede predikant naar Briinn. Nadat hij Pestalozzi te Burgdorf bezocht had, stichtte hij in 1804 te Tübingen een armen- en zondagsschool, vertrok in 1805 als predikant en als leeraar aan het gymnasium naar St. Gallen, bestuurde sedert 18Ö6 de onderwijzerskweekscholen in het canton Zürich, werd in 1809 inspecteur van onderwijs te Heilbronn, in 1809 koninklijk Pruisisch regeeringsraad te Koningsbergen, hervormde het weeshuis aldaar en stichtte vervolgens scholen te Ermeland en te Karalane. Hij was inmiddels tot „Oberschulrat" bevorderd en ontving het domein Münsterwalde bij Mariënwerder onder voorwaarde, dat hij een leerboek moest schrijven voor de militaire scholen in Pruisen. Later woonde hij bij afwisseling te Kreuznach, Wetzlar en Bonn. Hij overleed den 23sten Maart 1846 te Stuttgart.Van zijn geschriften noemen wij: Schulmeisterschule" (3de druk, 1817), „Die katholische Mutter und der evangelische Sohn" (1832) en „Thomas, oder Johannes und Paulus" (1833).

Zeiler, Christian Heinrich, een Duitsch opvoedkundige, een broeder van den voorgaande, geboren op het slot Hohen-Entringen bij Tübingen den 298ten Maart 1779, studeerde van 1797—1801 te Tübingen in de rechten, werd later leeraar en inspecteur

Sluiten