Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vuurvaste klei en begint langzaam te stoken. Zoodra zich bij q een kleine zinkvlam vertoont, brengt men plaatijzeren ballons r aan, waarin zich het zinkstof, dat in het begin gevormd wordt, verzamelt. Is het proces in vollen gang, dan neemt men van tijd tot tijd de ballons van de koelhuizen af om het gecondenseerde vloeibare zink te verwijderen, dat tot platen van 30—35 kg. gegoten wordt. Voor de 92 destilleervaten bedraagt de dagelijksche lading (charge) 400 kg. blende en galmei, 72 kg. zinkhoudende afvalprodukten en 166 kg. koolstof. Het zinkverlies bedraagt ongeveer 11%. De S i 1 e z ische methode maakt gebruik van ruimere

FIG. 4.

Belgische oven.

destilleervaten, welke in slechts één rij in den oven liggen. Zoowel bij deze als de voorgaande wendt men thans gasverwarming aan inplaats van rechtstreeksche. De Silezische zinkoven met gasverwarming (fig. 5) bezit een generator a met trappenrooster, vanwaar de brandbare gassen door b in de moffelkamer n komen. Langs d, e en f wordt Maaslucht geperst naar de vormen g; o zijn de moffels, p de daarmede verbonden koelers en 1 openingen, waardoor het gecondenseerde zink kan worden afgelaten in de reservoirs m. In W. Duitschland werkt men volgens een gemengde BelgischSUezische methode. Men gebruikt ovale

moffels, welke niet langer zijn dan de Belgische buizen, maar een grooteren inhoud hebben, zoodat zij slechts eenmaal per 24 uur gevuld en geledigd behoeven te worden.

_ Het verkregen werkzink is dikwijls verontreinigd, vooral met lood en ijzer. Het moet worden geraffineerd door omsmelten in een vlamoven. In dezen zinkraffineeroven (fig. 6) trekken de vlammen van uit den vuurhaard c over de hooge vuurbrug b en over den werkhaard a, waarna de verbrandingspro-

FIG. 5.

Silezische oven.

dukten langs h en i den schoorsteenkbereiken; e is de stookopening, d de aschkolk. Het smeltende zink vloeit in de kom f, lood en sterk ijzerhoudend zink verzamelen zich op den bodem, en op de oppervlakte vormt zich een laag zoogenaamde zinkasch, bestaande uit een mengsel van oxied en verontreinigingen, dat na omroeren met salmiak door g wordt verwijderd. Daarna wordt het zink uitgelepeld, totdatmen op het bezinksel stoot. Per 24 uur wordt aldus ongeveer 9 000 kg. werkzink behandeld, waarbij in de asch ongeveer 0,25% metaal verloren gaat.

Zink wordt in den vorm van blik gebruikt voor de vervaardiging van allerlei vaten, buizen en dakbedekking, tot het bekleeden van schepen, als drukplaten en^electroden van galvanische elemen-

Fig. 6.

Zinkraffineeroven.

ten. Gegoten vindt het toepassing in de architectuur, de kunstnijverheid en de kogelgieterij. Ook dient het tot het bereiden van messing, brons en nieuwzilver, tot het ontzilveren van werklood, tot het bereiden van waterstof, zinkwit, zinkvitriool en andere zinkpraeparaten. Het komt in den handel in blokken, platen en, in geringe hoeveelheden, ook als draad. De verschillende soorten worden onderscheiden naar de plaats van herkomst. Zij wijken van elkander af in zinkgehalte, maar vooral in dat der bijmengselen, lood, ijzer en cadmium. Een over-

XVI

31

Sluiten