Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

begin der zwangerschap zijn gebrek aan eetlust, walging, braking, afkeer van bepaalde spijzen en een trek naar ongewone, soms oneetbare stoffen en vermeerderde speekselafscheiding zeer gewone verschijnselen. Dit alles echter brengt geen nadeel aan de voeding. _ _ .

De talrijke verschijnselen, die het begin en den loop der zwangerschap aanwijzen, hebben voor de diagnostiek een zeer verschillende waarde. Tot de onzekere teekenen van zwangerschap behooren het algemeen gevoel van onwelzijn, van meer belang zijn reeds walging en braking, inzonderheid des ochtends. Tot de meest waarschijnlijke teekenen der zwangerschap behoort het ophouden der maandelijksche stonden. Intusschen kan dit laatste evenzeer door een ziekelijken toestand ontstaan, terwijl men ook wel heeft opgemerkt, dat de menstruatie na de zwangerschap nog een- of tweemaal terugkeerde. Insgelijks behooren de eigenaardige veranderingen van de borsten tot de waarschijnlijkste teekenen der zwangerschap, maar evenmin tot de zekere. Van grooter gewicht is het zwellen van den onderbuik en van de baarmoeder met de daarmede verbonden, boven reeds beschreven verschijnselen, hoewel men ook hierbij voorzichtig moet wezen. Tot de zekere kenmerken der zwangerschap behooren de harttonen der vrucht, doch deze kan men gewoonlijk niet vóór de tweede helft der zwangerschap hooren, — voorts de bewegingen der vrucht, wanneer die niet slechts inwendig door de moeder, maar ook uitwendig met de hand worden waargenomen, en eindelijk het voelen van deelen der vrucht, al kunnen gezwellen in de baarmoeder aanleiding tot vergissingen geven. Zekerheid van tweelingen is alleen te verkrijgen door het waarnemen van beider afzonderlijke harttonen.

Tot het berekenen van den duur der zwangerschap volgt men verschillende wegen. Het oogenblik der conceptie is in den regel onbekend, dus rekent men van den laatsten dag der laatste menstruatie en telt er 9 maanden bij of .rekent drie maanden sedert de laatste menstruatie terug en voegt er daarna zeven dagen bij. Daar het eerste gevoel van het leven der vrucht gewoonlijk valt tusschen de 18ae en 208te week der zwangerschap, rekent men ook wel, dat 20 tot 22 weken daarna de bevalling zal plaats hebben. Nauwkeuriger berekening is niet wel mogelijk. Ook de stand van den bodem der baarmoeder geeft een aanwijzing.

Het is voor zwangere vrouwen van belang, dat zij zoo veel mogelijk volharden in haar gewone levenswijs. Het genot van de vrije lucht en een matige beweging zijn zeer aan te raden. Zij moeten daarentegen alle vermoeiende bewegingen vermijden, zooals dansen, zwaar tillen enz. Ook dienen zij zich te onthouden van moeielijk te verteren of sterk gekruide spijzen en verhittende dranken. De stoelgang moet behoorlijk onderhouden en zoo noodig door zachte purgeermiddelen (ricinus- of wonderolie) bevorderd worden. De kleeding moet aan borst, buik en voeten de vereischte warmte verschaffen en tevens niet zoo nauw zijn, dat zij ergens drukking veroorzaakt, zoodat het gebruik van keurslijven of corsetten ten sterkste moet worden afgekeurd. Inzonderheid moet men zorgen, dat de borsten vrij blijven van elke wrijving, terwijl het van belang is, in den laatsten tijd der zwangerschap de gevoelige tepel met brandewijn te wasschen.

Niet altijd heeft de zwangerschap een natuurlijk verloop. Zoo kunnen door veranderingen in het bloed waterzucht van de beenen en van de schaamlippen optreden.Waterzuchtkan ook het gevolg zijn van de zwangerschapsnier, een onsteking van de nier vooral in de laatste maanden van de zwangerschap, waarbij men eiwit en cylinders in de urine vindt. Niet zoo zelden geeft die nephritis aanleiding tot gevaarlijke stuipen (eclampsie), die echter ook wel zonder nephritis ontstaan. De stuipen lijken geheel op epileptische aanvallen en komen veelmeer bij de eerste zwangerschap voor dan in latere, en de voorspelling is voor de eerst-barende ook gunstiger dan voor meer barenden. Toch sterven wel Va der vrouwen bij wie de eclampsie tijdens de zwangerschap uitbreekt; 't minst gevaarlijk zijn nog de stuipen in het uitdrijvingstijdperk der geboorte, gevaarlijk die in 't begin der verlossing en die in het kraambed. Stuwingen in de aders kan groote aderspatten veroorzaken, de trage stoelgang tot hardnekkige darmverstopping groeien, de misselijkheid tot hardnekkig braken. Als onnatuurlijke zwangerschap vermelden wij: de buitenbaarmoederzwangerschap (graviditas extra-uterina), wanneer de bevruchting niet in de baarmoeder plaats vindt, maar het ei reeds op zijn weg in den eileider bevrucht wordt, of in de buikholte — de vleeschklompzwangerschap, wanneer de behoorlijke ontwikkeling der vrucht achterblijft,—en verderde te kortdurende zwangerschap (ontijdige bevalling), wanneer de geboorte plaats heeft, voordat de vrucht tot rijpheid gekomen is. De buitenbaarmoederzwangerschap brengt zoowel het leven der moeder als van het kind in groot gevaar. Opmerkelijk is het, dat de baarmoeder ook bij een buitenbaarmoederzwangerschap toeneemt in omvang. Ook de ontwikkeling van het ei heeft plaats op dergelijke wijze als bij de gewone zwangerschap; het erlangt zijn voedende sappen uit de naastliggende weefsels, die ruimer van bloedvaten worden voorzien. Toch eindigt zij meestal met den dood der moeder, niet zelden reeds in de eerste maanden der zwangerschap. Zeer zelden blijft zoo'n vrucht zonder geboren te worden op dezelfde plaats, sterft, en verandert in een zoogenaamd steenkind (lithopaedion) of wordt door abscesvorming en ettèring verwijderd. Soms kan in zulke omstandigheden door een tijdige operatie het leven van moeder en kind behouden worden. Meestal scheuren na eenige maanden de omgevende vliezen of de omhullende eileider en kondigen een steeds toenemende bleekheid en collapstoestand een zware inwendige bloeding aan.

Zware oplossingen, oplossingen van stoffen met hoog soortelijk gewicht, worden voor de scheiding van de bestanddeelen van gesteenten gebruikt. Daartoe kiest men de oplossing aldus, dat sommige bestanddeelen drijven en andere bezinken. Men gebmikt methyleenjodied (soortelijk gewicht 3,32) en acetyleenbromied (Muthmann's vloeistof, soortelijk gewicht 3), welke beide met aether en benzol kunnen worden verdund. Verder waterige oplossingen van baryumkwikjodied (RohrbacKs vloeistof, soortelijk gewicht 3,58), cadmiumboriumwolframiaat (Oplossing van Klein, soortelijk gewicht 3,28) en van kaliumkwikjodied (Oplossing van Thoulet, soortelijk gewicht 3,18).

Zwart is in natuurkundigen zin eigenlijk geen kleur, maar de aanduiding van het ontbreken van

Sluiten