is toegevoegd aan je favorieten.

Het leven en de werken van Michiel de Swaen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maer siet, op eenen stond schiet over 't stroomend water

Het vlammig blixem-vier met yselyk geklater :

De wolken scheuren; 't swerf gestoort in synen swier,

Dryft 't dampig element nu ginder dan alhier.

't Schynt, dat in 't firmament een deel metaele bollen

Geduerig kante-wys, en door malkander rollen,

De winden staen van noord en zuyden op de been,

En jagen door hun vlucht de wolken tegen een.

Den grond van 't water word naer boven opgedreven;

De baeren vol van schuym tot aen de locht geheven,

Die breken midden door en storten seffens neer.

Het meir geheel vervoert door 't ongenadig weer,

Smyt al, wat op hem dryft, nu onder, dan weer boven,

En gaept somwylen, als ten gronde doorgekloven.

Het scheepsvolk door den storm soo onvoorsiens verrast,

En weten niet waer eerst t 't zeyl slingert van den mast,

Te midden doorgescheurt, en hier en daer beknepen,

En onder een verwert met touwen ende repen.

't Gehuyl der swaere-zee, den feilen donderslag,

Het schuyff'len van den wind, der menschen droef geklag

En jammer, doen het bloed in 't stoutste hert verstyven,

Terwyl de baeren 't schip nu op, dan onder dryven,

En storten in het hol, als in een volle zee.

Dan quam de wanhop' met een overvloed van wee,

Benouwtheyt, schrik en schroom in ieders hert gekropen;

Dan ging den boesem in gekerm en klachten open,

Geperst en toegeknelt door doodelyke vrees,

Soo dat 't getraen in d'oog, het hair te berge rees.

(21° gez., blz. 136.)

Als voorbeelden van De Swaen's beschrijvingstrant halen wij nog uit Catharina de twee alleenspraken aan, waarin de marteling der kruismaagd op het stalen rad verteld wordt. Jn deze brokstukken treffen ons inde eerste plaats de juist opgemerkle bijzonderheden waarmede de schrijver den ongemeenen toeloop van nieuwsgierigen schildert. Zou De Swaen zelf die matrozen op de boegsprieten en die jongens op de masten der schepen, die menschen op de daken en aan de zoldervensters der huizen niet reikhalzende gezien hebben, aan de haven te Duinkerke, bij de eene of andere gelegenheid? Eigenaardig is ook de voorliefde waarmede De Swaen ons de