Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

a. De inwerking van den satan op de ziel. De duivel is de vader der leugenen, de vader ook van het zaad des twijfels. Hij strooit het overal uit met kwistige hand. Het eerst heeft hij den twijfel gezaaid in het hart van ons aller moeder, Eva, toen hij haar aan het wankelen wilde brengen over de duidelijkheid van Gods gebod. Hij doet ze de strikvraag: „Is het ook, dat God gezegd heeft ?"

De twijfel stamt dus reeds uit het Paradijs. De zonde is met twijfelen begonnen, met twijfelen aan de waarheid van Gods Woord. De duivel heeft het aangedurfd critiek uit te brengen op Góds waarachtigheid en betrouwbaarheid. En dat gif heeft hij ingedruppeld ook in het gemoed van den mensch. Sindsdien is de mensch, die zondaar werd, bevangen door twijfelzucht. En de duivel, uit wiens slangenkop zij geboren werd, is steeds bezig haar aan te blazen. Ze kan alleen verdreven worden als wij ons stellen onder den invloed van den Slangenvertreder, Die van Zichzelf beleden heeft: „Ik ben de waarheid!"

Het is de list van den sluwen satan, den zondaar heen en weer te doen slingeren tusschen waarheid en leugen, hem te laten leven in onzekerheden en daardoor zijn leven in den grond te bederven. En het is de rijke gunst van den duivenoprechten Heiland, Die ons door Zijn Geest in alle waarheid leidt, ons voert tot de zekere belijdenis: „Wij weten 1" en zoo ons brengt tot de innerlijke rust en den innerlijken vrede.

b. De innerlijke gesteldheid van den mensch zélf. Ook deze is een machtige factor voor het wekken van den twijfel. Karakterzonden en innerlijk defect-zijn zetten er toe aan.

Twijfelzucht is eigen aan de critische geesten. Er zijn menschen, ook onder de geloovigen, die tegenover alles en allen critisch staan, behalve tegenover zichzelf. Niets en

Sluiten