Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de Vl^éidshoed, met de leuze: hac nitimur, hanc tuemur: op Gods Woord steunen wij, de Vrijheid beschermen wij! Gewis ook daarom is het', gfcflijk'ik dezer dagen hoorde opmerken, dat heur vlag is ingehouden, in stede van vrijüro in de lucht te wapperen.

Aan wien de schuld van dit smartelijk, ook door de schoone lagere beelden der Godsdienst en de* Historie niet goedgemaakt gemis ? Aan den verdienstelijken beeldenaar (om met Vondel te spreken) of aan hen die zijn werk beoordeelden? Ik meeiie, neen. Men heeft uitdrukking aan de tegenwoordig heerschende richting der geesten willen geven: en die uifldruk»* king is juist* n &

Maar in den boezem onzes volks is ook nu nog, Godlof! een kern die, onder verschillende vormen, de ééne eeuwige Waarheid, den levenden Christus belijdt. Die kern moge, eerlang bij de onthulling van het monument en voorts in den geest geduriglijk, zoo lang het staan zal, daar omheen geschaard, in den geloove niet aanzien de dingen welke men ziet, maar de dingen die men niet ziet. De eisch van dat geloof is tweeledig. Vooreerst, de zonden van de vroegere en van het tegenwoordige geslacht als onzer aller ééne, samenhangende schuld te belijden. Die schuld, in verwerping van het Evangelie gegrond, openbaart zich onder ons in honderd vormen, niet het minst ook in het treurig partij-misbruik der schoone leuzen Oranje en het Volk, conservatisme en liberalisme. Maar de tweede eisch des geloofs, uit den eersten voortvloeiende, is die der hopende liefde. Zij kan inhethooge schoone beeld, de bijzondere omstandigheden zijner wording, enz. ter zijde latende, een teeken zien der behoefte van den Volksgeest om zijn levensidée, zijn ideale roeping, ten hemel te heffen opdat het zonlicht uit hoogere wereld die verwarmend

Sluiten