Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had beginnen te vloeien, zich een eigen bedding graven, daar de oorspronklijk voor hem bestemde bedding, Israels van God geordend volksbestaan, weigerde hem op te nemen. De Heilige Geest moest nu voor de gemeente Zijn eigene van Israël onaf hanklijke, zuiver-geestelijke, ordeningen scheppen. Petrus en Johannes aanvaarden, door den nood gedrongen, dien smartelijken weg. En straks, als zij tot de gemeente komen, en het gebeurde mededeelen, stemt de gemeente, in verheven geestelijk- inzicht, biddende met hen in. Immers in dat gebed spreken zij uit dat de machten der aarde zich tegen hen stellen, maar dat zij. tegen die machten geen stoffelijk geweld willen, geen vloek Gods over hen afroepen, de uitstrekking van 's Heeren hand niet tegen hen willen tot verdelging, maar enkel, in teekenen en wonderen en in de macht des vrgmoedigen woords, tot genezing. En zie, deze nieuwe, aldus noodzakelijk geworden, weg der gemeente wordt door een teeken van Boven beaamd. «Als zij gebeden hadden, werd de plaats in welke zij vergaderd waren, bewogen." De aarde huivert van eerbied en ontroering, als een nieuwe levensweg zich op haar aankondigt. Gelijk bij Jezus opstanding, zoo ook hier. Weldra wordt nu Paulus geroepen, als de apostel die dezen nieuwen, geestelijken, van Israëls ordeningen onafhanklijken weg voornamelijk door! zijn krachtigen arbeid zal banen. Paulus verkondigt als grondwet der gemeente de rechtvaardiging uit het geloof, zonder de werken der wet. onafhanklijk van Israëls ordeningen. Maar vergeet hij nu Israël, verliest hij het voor goed uit oog en hart? O gij weet het tegendeel. Niet alleen keert hij zich steeds eerst tot Israël, en alleenlijk daarna, als hij door Israël verworpen is , tot de Heidenen. Maar ook als hij zijn diepste gedachten uitspreekt, toont hij dat het hem steeds, onder alles, om Israël, ja om het inniggeliefd Israël, te doen blijft. Als de volheid der. heidenen zal zijn ingegaan (dus verkondigt hij) dan zal gansch

Sluiten