Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gekeurd, veel minder aangeraden. Na 50 jaren in de nieuwe wereld doorgebragt te hebben, waar hij bisschop was van Chiapa, in Mexico, keerde de edele menschenvriend in 1551 naar zijn vaderland terug, en stierf te Madrid in 1566.

De Genuesche kooplieden, die het regt gekocht hadden, voerden nu talrijke ladingen negers naar Cuba, St. Domingo, Porto-Kico en Jamaïka over, maar de Portugezen maakten zich weder van dien handel meester, terwijl zij alleen naar Brazilië jaarlijks 28,000 slaven overbragten, die zij meerendeels van de kust van Angola haalden.

Engeland. Door de hooge winsten aangespoord begonnen de Engelschen, sedert 1563, zich ook op den slavenhandel toe te leggen. In dat jaar bragt een Engelsche gelukzoeker, Sir john hawkins, de eerste negerslaven in de Engelsche Amerikaansche bezittingen. In 1619 bragten de Engelsche tot uitbreiding der kultures, misdadigers uit de Engelsche gevangenissen aan de planters in hunne Amerikaansche bezittingen, alsmede negerslaven, welk voorbeeld het volgende jaar, met verkrachting der Goddelijke en menschelijke wetten, door Frankrijk en Holland gevolgd werd, maar aanvankelijk met weinig vrucht, doch in 1698 gaf het parlement den handel in negerslaven geheel vrij. In 1713 verkreeg Engeland van Spanje het regt voor eenen tijd van 30 jaren, om 144,000 slaven voor de Spaansche koloniën te leveren. Engeland heeft dezen verfoeijelijken handel in den waren zin des woords in het groot gedreven, en daarvan onmetelijke voordeden getrokken.

Frankrijk, naijverig op de winsten door andéren behaald, sloot in 1700 met Spanje, Portugal en Genua een verdrag bekend onder den naam van het Assientotraktaat, waarbij* Frankrijk het regt verkreeg om even

Sluiten