Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tene negers bij kaap Mesurado, die spoedig in bloei toenam, en in 1825 den naam van Liberia bekwam.

De Vereenigde staten van Noord-Amerika hadden reeds in hunne grondwet van 1787 de meest mogelijke gelijkheid en vrijheid der burgers vastgesteld, waarin de noordelijke staten der Unie heerlijke lichtpunten zijn; somber en donker ziet het er daarentegen in later ingelijfde zuidelijke staten uit. (Zie hier boven bladz. 10.) In 1834 werd de invoer van slaven uit naburige landen in Louisiana weder geoorloofd, en in Missouri werd in 1837 eene wet uitgevaardigd, krachtens welke ieder die tegen de slavernij sprak of schreef, zelf als slaaf verkocht zoude worden; in 1840 erkende Ohio de slavernij als eene instelling der Vereenigde Staten, en werd de inmenging van de voorstanders der afschaffing bepaald geweigerd en belet.

Ook Portugal, Spanje en Frankrijk lieten ondanks de verdragen den slavenhandel niet na, die vooral onder Portugeesche vlag voortgezet werd; en in 1837 beweerde men ronduit, dat Portugal dien handel niet kon ontberen. Intusschen zonden de Engelschen, die volgens de gemaakte overeenkomsten met de zeepolicie belast waren, eenige kruisers naar de kusten van Afrika, die wel verscheidene schepen aanhielden, doch niet in staat waren den handel geheel te. keeren. Zonder zich door deze lage tegenkanting en ontduiking der traktaten te laten afschrikken, zetteden de Engelschen het begonnen werk met kracht en opoffering voort. Sedert het verdrag van 1842 schijnt men de zaak echter in Portugal, met meer ernst en naauwgezetheid ter harte te hebben genomen. Ofschoon men in Brazilië (dat zich van Portugal losgescheurd en den 12den October 1822 dom Pedro tot keizer uitgeroepen had) in 1835 strenge strafbepalingen tegen den slavenhandel uitvaar-

Sluiten