Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd, en dat men in geheel Nederland geen mager, slecht gevoed vee zoude vinden. Intusschen ziet men, helaas, maar al te dikwerf uit gierigheid aan de eene en hebzucht aan de andere zijde, het tegendeel plaats hebben. — Daarbij zijn er vele stalhouders, die hunne paarden aan anderen verhuren en in behandeling en verzorging toevertrouwen, en wat is daarbij dikwerf (want er bestaan gelukkig ook uitzonderingen) het geval. — Het paard moet aanhoudend draven, veel werk doen, krijgt veel slaag en weinig voedsel — want het paard behoort niet hem die den teugel en de zweep in handen heeft, maar den afwezigen stalhouder. — Zoo ook behooren van de tien, negen plantaadjes aan vreemdelingen en afwezige eigenaren in Duitschland, Schotland en elders wonende, en de slaven zijn aan een' directeur toevertrouwd, eveneens als de verhuurder van paard en rijtuig dit aan een' anderen, dikwerf dronken voerman, toevertrouwt. Zij hebben dus geen eicenbelang, en hoe menschlievend de beheerders van slaven zijn, leert de ondervinding, waarvan men zich door de reeds zoo dikwerf herhaalde opsomming van bewezene feiten kan overtuigen.

«Wanneer men let," (zegt de Comm., bl. 3), «dat de slaven van Suriname rustig zijn gebleven, niettegenstaande bij hunne onmiddelijke naburen de banden der slavernij in 1838 ten eenenmale en met ophef werden geslaakt; dat het eenige waarover destijds is geklaagd nederkwam op eenige ontvlugtingen en op het bloot vermoeden dat er gisting bestond; dat de evengeruchtmakende emancipatie in Fransch Guyana in 1848 met onverschilligheid door de slaven van het daarnaast gelegene Suriname werd vernomen; dat onder de slaven op Curacao evenmin rustverstoring is ontstaan, hoewel zij de emancipatie in het naburige Ve-

Sluiten