Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

idealisme, dogmatisme en scepticisme strijden in hem om den voorrang.Vrijdenker is hij, maar dikwijls ook fanatiek bijgeloovig. Men kan zeggen, dat hij alle begrip van een hoogere werkelijkheid mist; dat hij het niet eens meer de moeite vindt, tegen het geloof te strijden Franz Werf el, een bekend Joodsch schrijver van onze dagen, heeft een boekje uitgegeven: „Het geloof in God" onder dit typeerend motto: „Es gibt wichtiger Fragen," „er zijn kwesties van méér belang." Maar tegelijk openbaart zich bij velen soms achter een masker van haat of onverschilligheid een diepe religieuze hartstocht. Het gaat daarom ook moeilijk om te zeggen, of de mensch van onze dagen nu dichter bij God of verder van Hem af staat dan de mensch van vroegere geslachten. Het beste doen wij misschien met dat maar in het midden te laten en ons te houden aan wat de Bijbel ons leert, dat n.1. de mensch van nature een vijand Gods is, dat hij voor God vlucht, omdat hij bang is voor God en aan de overgave aan God niet aan wil. Mits wij daarbij maar evenzeer dat andere in het oog houden, dat alleen de dwaas het zeggen kan, dat er geen God is, ma.w. dat elk normaal mensch toch eigenlijk nooit buiten God kan.

Maar die beide kanten van onze menschelijke natuur vertoonen in eiken tijd hun eigen signatuur. En waar het ons nu hier om te doen is, is te trachten, die specifieke signatuur — naar wij hopen, niet al te onjuist — te beschrijven of althans aan te duiden. Want hoe vol tegenstrijdigheden, oppervlakkig beschouwd, het beeld van den modernen mensch ook mag lijken, daar zijn toch, naar wij meenen, wel een aantal trekken, die voor den mensch onzer dagen karakteristiek mogen heeten

Sluiten