Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en die taal werd ook in latere tijden als eene heilige taal bewaard, zelfs al verstond men haar niet of naanwelijks meer. 't Was alzoo, indien er geen krachtige wenk van boven kwam, te verwachten, dat ook voor het Christendom het Hebreeuwsch of Grieksch als heilige taal zou aangenomen en in deze alleen gepredikt en gebeden worden. Immers, wat is zelfs nu gebeurd? Nu de Heer op den Pinksterdag een zoo krachtige opwekking had gegeven, begrepen velen het toch niet; wat zou 't geweest zijn, wanneer er niets van dien aard ware medegedeeld!

't Was dus een heerlijk feest, dat feest der talen op dien Pinksterdag! 't Was in waarheid een jubelfeest, toen de Galilesche mond, veracht om zijn eenvoud, het woord yoerde in de talen der feestvierende vreemdelingen. Bovenal was het dat, omdat de feestjubel als een welluidende echo zou voortrollen over den stroom der eeuwen, om te verkondigen den wille Gods, het heil der geheele wereld.

Zulk een feest moest wel een heerlijke uitwerking hebben. En die heeft het in waarheid gehad, terstond en vooral later.

'tls waar, daar waren, die zich verstoutten, het woord der bespotting op de lippen te nemen; doch over 't geheel was de uitwerking van het feest overheerlijk. Het maakte, vooral toen petrus het voor allen had verklaard, een diepen en onuitwischbaren indruk op allen, die niet geheel doof waren voor de stem der waarheid. De pen van den Evangelist lukas beschrijft ons met een enkelen trek, hoe groot een invloed het gebeurde dadelijk maakte. »Er werden," zegt hij, »op dien dag tot hen (n. 1. tot de Apostelen) toe-

Sluiten