Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nadat door één der kweekelingen eene inleidingsrede in het Latijn was gehouden, werd er in i848 in vierenveertig, in i85i in vijftig talen of tongvallen, onder afwisseling van zang enmuzijk, het woord gevoerd. Men hoorde er allerlei talen of tongvallen van alle werelddeel en. Ieder spreker drukte zoo krachtig mogelijk het eigenaardige van de taal en zeden zijns volks uit, 't welk ongetwijfeld de allerzonderlingste en tegenstrijdigste klanken en toonen moest geven, en, voor zoo ver de hoorders er over wilden nadenken en er iets van begrepen, de aandacht geboeid houden.

Vraagt gij, M. H.! wat men met dat feest bedoelt?

Wanneer wij ons voorstellen, welke moeite en buitengewone kosten zulk eene feestviering vereischt, en vooral, van welk eene inrigting ze uitgaat, gewis, dan kunnen wij redelijker wijze niet anders denken, of het doel van dit alles moet waarlijk groot zijn. Maar wie zoo denkt, vergist zich deerlijk! Men bedoelt met dit feest niets anders, dan eene bonte vertooning te maken van de uitgebreide werkzaamheid der Rootnsche Kerk, om in alle werelddeelen de volkeren tot ééne kudde te brengen; maar tot ééne kudde schapen onder den herder, den Paus, die hen als schapen, als redelooze wezens, tot zijn voordeel weidt. Om dit aan te toonen, viert men zulk een feest. Immers, het kan niet dienen tot een krachtig bewijs, wat er gedaan wordt, om ieder volk het Evangelie te brengen in deszelfs eigene taal of tongval. Want dit doet Rome niet en dit wil het ook niet.

Het viert hare dienst in 't Latijn, en verbiedt de

Sluiten