Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de verste volken, te brengen in de vreemdste talen. Ja, 't feest der talen gaf nieuwe kracht en bezieling, zoodat men niet zal rusten, voor dat iedere natie, zij hare taal ook een wanklank of een raadsel in 't oor der beschaafden, het Evangelie van God en Christus kunne hooren en lezen in de taal, die van de moederlippen werd opgevangen.

Wat dunkt u, Christenen! was 't geen heerlijk feest, dat feest der talen, dat men te Londen vierde? Het feestgedruisch weerklonk van Brittanje's kust over Europa's bergen en vlakten, 't Was een welluidende harmonie, waarmee de Engelen Gods gewisselijk hebben ingestemd; een welluidende harmonie voor hem, wiens horst klopt, voor wat groot is, waar en goddelijk! Maar disharmonie, voor wie daarvoor niet ontgloeit van lof en dank! Disharmonie voor Rome, dat in dien feestjubel het triomflied hoort van de kinderen des lichts over de magt der duisternis!

Hier zou ik kunnen eindigen, M. H.! maar ik wensch nog eene kleine wijle uwe aandacht te bepalen bij de slotsom onzer beschouwing van de drie Taaifeesten.

Ook uit de beschouwde feesten leeren wij immers het wezen des Christendoms nader kennen; hoe de Protestanten er aan getrouw, de Roomschen er aan ontrouw zijn; hoe de Protestanten vrijheid, mondigheid en zelfstandigheid der volken willen, maar Rome

Sluiten