Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

integendeel slavernij, onmondigheid en doodinge des geestes.

Dat zagen we duidelijk. Het Evangelie Gods, verkondigd in de moedertaal, heft de ruwste volkeren op uit hunnen treurigen toestand. Het vaagt de nevelen weg van domheid en bijgeloof en doet de zucht ontwaken tot vrijheid des geestes. Dat alles bij de Heidensche volkeren te wekken en tot ontwikkeling te brengen, is het doel van het Protestantisme en vandaar deszelfs streven, om ieder volk den Bij bel te brengen in de volkstaal. Rome wil dat niet; het wil de volkeren doen bukken onder hare heerschappij en alle vrijheid des geestes met geweld tegengaan. Daarom onthoudt het hun het vrije woord Gods. Rome weet het, wanneer ze bestraald worden door 't licht van Gods woord, dan willen ze niet bukken onder haar dwangjuk, dan willen ze vrij worden en als zelfstandige wezens denken en handelen; dan willenze, wat paulus den Galatiërs toeriep, in beoefening brengen: »Staat dan in de vrijheid, waarmede Christus u heeft vrijgemaakt, en wordt niet wederom onder het juk der dienstbaarheid bevangen!" — Ziet! daarom geeft het hun 't woord Gods, of niet óf in eene vreemde taal, waardoor 'thun een raadsel blijft, dat ze onmogelijk kunnen begrijpen. Zoo blijven ze dan gissen en raden en buigen zich onder de drukkendste heerschappij!

En letten we er nu op, in hoeverre het Roomsche en Londensche taalfeest aan 't Jeruzalemsche beantwoorden, dan verkrijgen wij vooreerst dit besluit, dat de Londensche taaifeesten wel in vorm verschillen van 't Jeruzalemsche taalfeest, doch met hetzelve overeenstemmen in geest.

Sluiten