Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonde heen te loopen, op hoop, dat zij mettertijd vergeten zal worden; de schnld te verzachten, of ze aau de inwonende verdorvenheid toe te schrijven, en heimelijk aan God of aan anderen de schuld te geven; zich zeiven te rechtvaardigen, of als men nog schuld belijdt, zulks in algemeene termen te doen en niet op den man of de zaak af te gaan; uit zondige schaamte zich door blufferij tegen trouwe vermaningen in te verharden, of wel het geweten te paaien met een of ander goed werk, bijv. met iets té geven aan de armen, aan de kerk, of aan de zending; of door het ijveren voor deze of gene kerk, en deze of gene leerstellingen en vormen, en op die wijze met de waarheid en het geweten te knoeien, — dat maakt dat men aan vergeving niet genoeg heeft, dat wil zeggen: Men belijdt niet met een waarachtig verootmoedigd en berouwhebbend hart, maar blijft onder den druk van bedreven kwaad en in de zonde voortleven; daarom blijft het geweten onrustig, en heeft men geene vergeving of kan men zich der vergeving niet bewust worden; maar als het zond- en schuldoffer van hartgrondig berouw en verootmoediging door belijdenis , en het brandoffer van bereidvaardigheid tot volkomen gehoorzaamheid, om tot den bloede toe tegen te staan, strijdende tegen de zonde, en voor al, wat waar, rechtvaardig, heilig en goed is, en wel luidt, gebracht wordt, dan is er vergeving, en wordt men zich der vergeving bewust , zoodat men er wel degelijk genoeg aan heeft.

Laat ons een voorbeeld geven:

"Wij hebben iemand ontmoet, die ons vroeg: Welk is het beste berouw?

Wij antwoordden: Wel, gij schijnt daarover te hebben nagedacht; zeg gij het maar.

Hij. Niet weer doen.

Wij. Als ik u dan eens eene som gelds had ont-

Sluiten