Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar, vraagt misschien iemand, als mén het geroofde, of met bedrog ontvreemde, met een woord — als men zijne misdaden niet weder goed maken kan, hoe dan ?

Wel, vooronderstel dat eeidg mensch tegen een ander gezondigd heeft, en hij zijne zonde met droefheid belijdt, en om vergeving vraagt, ook zonder dat hij de schade kan vergoeden, welk rechtgeaard mensch zou dan niet van harte vergeven? Welnu, lezen wij' niét, indien gij de menschen hunne misdaden vergeeft, zoo zal uw hemelsche Vader ook u vergeven? Die zijne zonde belijdt en laat, dien zal barmhartigheid geschieden? O, gewis, als de verloren zoon zóó met schaamte en rouw, en ootmoedige belijdenis wederkeert, al kan hij de schade en den smaad niet vergoeden, dan valt de Vader hem om den hals, en kust hem, en laat het gemeste kalf slachten, en wordt er feest gevierd. Dan wordt de ziel liefelijk omhelsd, en is er vreugde en blijdschap, zelfs voor de engelen Gods.

Om het geheel in weinige woorden samen te vatten: God .is liefde, en heeft den mensch uit liefde, en tot liefde en geluk geschapen. Ook door den val van den mensch is Hij, de Onveranderlijke, niet veranderd, zoodat Hij is begonnen te toornen en te vloeken, te haten en te wreken, opdat men Hem door dieren- of mensohenbloed verzoenen zou; maar de mensch is door dien val veranderd, en moet nu opnieuw veranderd, en met God verzoend worden. Van den beginne af aan heeft God alle middelen in het werk gesteld, om dat heerlijke doel te bereiken: het subjectieve gevoel van den mensch, alsof God toornig ware, vloekte, haatte en zich wraak verschafte, heeft Hij gebruikt, om den mensch van het kwade af te schrikken en om genade te leeren biddenj en de objectieve bewijzen zijner

Sluiten