Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schatten niet verteren, weldra verteert de worm den eigenaar zeiven. Zoo der menschen gunst niet reeds bij zijn leven in minachting verkeert, voor den meest gevierden komt de tijd als //zijne plaatse hem zelfs niet meer kent.// En hoe men zich zei ven met alle voorbehoedmiddelen wapene, eens komt die krankheid, waartegen geen geneesmiddel is gewassen.

Maar die zielen vangt, doet een werk dat blijft, een werk dat hem volgen zal, ook als hij zelve zal rusten van al zijnen arbeid.

Maar nog in anderen zin is het woord waar. Niet slechts wijsheid is het, maar groote mate van van wijsheid wordt vereischt om zielen te vangen. En wie zich ooit tot die taak heeft gezet, weet het wel, dat, bij alle getrouwheid, ernst en liefde, ook vooral wijsheid noodig is.

Hoe treffend zien wij ook daarvan het bewijs in ons Voorbeeld in alles!

Als de Heer in de nabijheid van het vlekje Sichar, gezeten bij Jakobs put, die onbezorgde en diep zondige vrouw met hare waterkruik op het hoofd ziet naderen, dan spreekt Hij haar niet met harde woorden toe en verkondigt haar niet de grootheid harer zonden, de vreeselijkheid van het verderf en de noodzakelijkheid der bekeering, maar met alle vriendelijkheid begint Hij haar een dienst te vragen; leidt Hij, bij aanleiding van het bronwater, het gesprek op de geestelijke dingen en draagt hare tegensprekingen met zachtmoedigen ernst; eindelijk door eene schijnbaar argelooze vraag maakt

Sluiten