Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd een ander invloedrijk en kenmerkend beginsel in de gemeente openbaar, hetwelk in den naam van Pergamus zelf wordt aangeduid, nam.: eenezekere vereeniging met de macht der wereld, welke door den Zaligmaker overspelig, afgodisch en Balaamitisch wordt genoemd. Wij behoeven hierover evenmin in het onzekere te verkeeren, als over het andere. Het ontwikkelde zich in.den tijd, die onmiddellijk volgde op de vervolging der Heidenen, toen de gemeente, volgens de verklaring van alle geschiedschrijvers, zoowel wereldlijke als kerkelijke, er in toestemde eene van de opmerkelijkste en verwonderlijkste verbonden aan te gaan, die in hare geheele geschiedenis heeft plaats gehad. Wij weten, dat er toen eene vereeniging tot stand kwam van de gemeente en het keizerrijk, welke door den val van dat keizerrijk niet geheel werd verqroken, en die in het grootste gedeelte van het Christendom tot op dit uur voortbestaat in de vereeniging van Kerk en Staat. Het was een verbond, hetwelk toen en later nog bij velen zeer geroemd werd, als de verwezelijking van het duizendjarige rijk zelf, en als de groote, alles beslissende overwinning van het kruis. Maar Christus geeft hier Zijn oordeel er over. Hij noemt het afgodische onkuischheid; Israël dat zich met Baal-Peor vereenigt; eene vreeselijke en rampspoedige overeenkomst van het Christendom met de wereld, waardoor de gemeente mismaakt en bedorven wordt, en duizenden zielen verloren gaan. Niemand kan dan ook ontkennen, dat de beeldspraak zeer doeltreffend, of het vonnis rechtvaardig is. (Zie ook Hebr. 12 vs. 16; Jak. 4 vs. 4; 1 Joh. 2 vs. 15; Openb. 18 vs. 1—9.)

En door het Nicolaïtisme, en vermenging met de wereldlijke macht, waardoor allerlei bedervende bestanddeelen werden opgenomen, verkreeg de gemeente een ander aanzien, waarvan de onderscheidene trek-

Sluiten