Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bezittingen 4jn zijne schatten niet. En zoo iemand godzalig wil leven in Christus Jezus, behoeft hij niet te denken, dat hij van beproevingen, laster en vervolging verschoond zal blijven. Men kan zijn leven lang den duivel dienen; en als men het maar fatsoenlijk doet, zal de wereld er nooit een woord tegen spreken, en men behoeft zelfs voor geen gefronst gelaat te vreezen. Maar zoodra men een ernstig en oprecht leven gaat leiden, wordt men bestraft, en bespot, en uit de Synagoge geworpen, en ondervindt in menig opzicht de gevolgen daarvan. Vrome menschen zijn altijd, op de eene of andere wijze, verdrukte menschen geweest. Het schijnt Gods vaste besluit te zijn om te zorgen, dat zijne kinderen zich in deze wereld slecht op bun gemak voelen, opdat zij des te ernstiger verlangen zouden naar de toekomende. De meesten hunner zijn martelaars geweest, die een martelaarsleven geleid hebben, zoo zij niet als martelaars zijn gestorven. De heiligste menschen zijn altijd lijdende menschen. Er is geen heiligheid mogelijk zonder beproeving, smart, en blijken van afkeuring van deze wereld. Niemand kan een Christen zijn van den echten stempel, als de wereld over hem voldaan is, wien de fortuin toelacht, en van wien niet altijd op eene hatelijke wijze wordt kwaadgesproken. Het woord van Christus zelf luidt: »Wee! wanneer alle menschen wel van u spreken."

Maar hiermede gaat eene andere eigenaardigheid gepaard. Geplaagd, arm en verdrukt, lijdt het volk van God blijmoedig al wat God hun toezendt, en bewaart het woord van Christus' lijdzaamheid. De heiligen van Efeze hebben voor den naam des Zaligmakers verdragen, en zijn niet moede geworden. Die van Smirna waren getrouw tot den dood, hetwelk duidelijk blijkt uit de geschiedenis van Polycarpus, die liever wilde verbrand worden, dan op het punt des geloofs toegeven,

Sluiten