Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor 9 jaar door den bliksem was getroffen en de vrouw van diaken J. Valk van de ladder was gevallen.

De agitaties van dezen broeder werden steeds sterker. Hij noemde den kerkeraad soms een vergadering, die van den duivel was bezeten. Ook tijdens Ds Goris roerde hij zich geweldig. Eens ter kerkeraadsvergadering geroepen, werd hem door Ds Goris gevraagd of hij wilde erkennen gezondigd te hebben tegen het vijfde en negende gebod. Zijn antwoord was, dat hij wilde belijden tegen alle geboden Gods zwaarlijk gezondigd te hebben en geen derzelve te hebben gehouden en nog steeds tot alle boosheid geneigd te zijn.

Het ageeren van dezen broeder is wel een van de grootste moeilijkheden geweest in het kerkelijk leven, die wel duidelijk aantoonen, dat wij hier op aarde een strijdende kerk hebben.

Na Ds Schoolland kwam 21 Maart 1875 Ds J. Slager, wiens werk wel zeer gewaardeerd werd. Hij nam 2 September 1878 afscheid om naar Nijverdal te vertrekken, waar hij heeft gearbeid tot zijn emeritaat in 1908.

Den 6en April 1879 deed Ds G. Goris zijn intrede met een prediking over 1 Corinthe 1:23a: „Doch wij prediken u Christus den gekruisigden".

Bijna 21 jaar heeft Ds Goris hier gearbeid in twee perioden, met een onderbreking van ruim 3 jaren, in welken tijd Ds J. van Haeringen Azn. hier de gemeente heeft gediend. De intree-prediking was zeker wel het program van zijn arbeid in Vroomshoop. Rijk gezegend was zijn werk. De manier, waarop hij Christus predikte, was blijkbaar zóó, dat velen zich daartoe voelden aangetrokken, een vrij, groot aantal uit de N. H. Kerk overkwam en de gemeente zich aanzienlijk uitbreidde. Ook al vergeten wij niet, dat in de tachtiger jaren en de eerste helft der negentiger jaren de gelegenheid daartoe gunstiger was dan voor- en na dien tijd door de doleantie, die was uitgebroken en overal' gisting bracht, al vond die in deze omgeving, behalve in Hardenberg, weinig ingang, toch blijft het feit nog wel zeer merkwaardig. Ds Goris was een man, die een eigen weg ging, ook in zijn prediking, welke door geen ander kon worden nagevolgd.

Hierbij kwam zijn groote menschenkennis. Zóó als hij met een enkele uitdrukking karakters kon typeeren, geteekend ten voeten uit, heb ik het zelden gezien. En daarbij de diepe levensernst. In zijn hart was hij een man voor de evangelisatie, die gaarne ook in de prediking eenigszins evangeliseerend te werk ging en veel meer zocht wat vereenigde, dan wat scheidde. Zijn nagedachtenis is in zegening hier in Vroomshoop. Den 15en April 1903 nam Ds Goris voor de tweede maal afscheid van de kerk van Vroomshoop, waaraan hij zijn beste levenskrachten had gegeven en waarover hij met zooveel liefde bleef spreken tot aan zijn dood toe.

Ook Ds van Haeringen heeft in dien tusschentijd, 1884—1887, ijverig en met vrucht gewerkt. Nog worden zijn catechisaties geroemd door hen, die toen ter catechisatie gingen.

Den 27en September 1903 deed Ds H. Bulder, overgekomen van de kerk van Spijk in Groningen, zijn intrede. Hij was de eerste

Sluiten