Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK II.

De historiciteit van Melchizedek.

§ 8. Hoe willekeurig Joden en Christenen in midrasjeerende en allegoriseerende exegese ook omgingen met de Schrift Gods en weinig zin voor realiteit betoonden, hun willekeur was onverantwoordelijk grillig, doch niet zoo kwaadaardig bedoeld.

Het humanisme had meer zin voor realiteit, een trek, die het met de Reformatie gemeen had. In het Rationalisme ontaardt deze trek in een verwerping, niet alleen van de producten der menschelijke fantasie, maar ook van die der Goddelijke Openbaring. Zoo ontstaat een wèl kwaadaardige willekeur in de behandeling van den inhoud der Schriften.

Ook de figuur van Melchizedek is volgens het oordeel der critiek geen reëele verschoning geweest op het terrein der historie. Met de meeste beslistheid is deze meening wel geuit door de aanhangers van de Wellhausiaansche School. Zij verklaren Melchizedek voor een product van den Joodischen geest, kunstmatig met een antieke sfeer omlijst.

Toch is er ook in dit tij weer een kentering gekomen. De vermeerdering van de kennis der oudheid deed' aan het licht treden, dat het beeld, dat men zich van de geschiedenis van Israël geconstrueerd had, niet geheel juist kon zijn. Daarbij stegen ook Melchizedeks kansen als historisch persoon erkend te worden.

Des te eer stond deze toch zoo eerbiedwaardige figuur aan deze wisselingen in waardeering bloot, doordat ze ten tooneele verscheen in een hoofdstuk, dat zich weinig inschikkelijk betoonde jegens de theorieën der critici: op het standpunt der bronnen schei ding kon niet uitgemaakt worden tot

Sluiten