Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch nog van Christus en derhalve Zijn eigendom! Zij heeft Hem te gehoorzamen. Hoewel het stempel van den Bezitter dreigt uit te slijten.

De Jongeren willen dezen richtingsstrijd niet. In de felheid van den tijdsstroom van het oogenblik komt het er op aan, dat op het vaartuig der Kerk allen zich bewust zijn van hun roeping en hun dienst. Klaar en vast dient de koers te wezen, die het schip heeft te houden.

En ook: daar is nog steeds de „be" moedering der Kerk voor de Jongeren. Ook hier schuilt een moeilijkheid. Moederlijke raad, wie zou ze niet begeeren? Moederlijke koestering tot troost en bemoediging, wie verlangt er niet naar? Doch wat de kerkelijke Jongeren betreft, geldt dit het leven, dat reeds bewust het gevechtsfront kent. Dat de geestelijke en stoffelijke nooden van het bestaan zelf aan den lijve voelt. De troost en bemoediging hebben betrekking op jonge menschen, die het leven niet meer zien als enkel lieflijkheid! De jongeren van thans kennen de branding van het bestaan. Staan er midden in en hunkeren er naar om gehoord en begrepen te worden. Men dient met hen te spreken. Deze kinderen zijn in het kerkelijk gezin eerder tot zelfstandigheid uitgegroeid dan vroeger. Uitwisseling van gedachten, van opvattingen en meeningen, vragen ze.

En waarom worden hun niet voorgezet bij het godsdienstig onderricht de rijkdommen van het geloof? Waarom wordt hun de oorsprong van hun nood zoo slecht aangewezen en de Redder uit ellende niet in Zijne levende werkelijkheid tegenover hen geplaatst? Waarom wordt over de werking van den Heiligen Geest zoo zelden met hen gesproken? Waarom treedt deze Trooster in het geestelijk gesprek steeds naar den achtergrond ? Waarom leert de Jongere zoo moeilijk zijn Doop verstaan? Waarom ontvangt hij den rechten blik op Gods Woord tot zijn steun zoo zelden? Niet meer alleen luisteren, niet meer slechts

Sluiten