Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opnemen, wat wordt voorgezet, wil de Jeugd, doch praten, verstaan worden. Waarom houdt de Kerk zich altijd stil omtrent eigen geestelijke zorgen en gaat door het leven als een hoogmoedig bezitster? Zij is toch ook zelf bedelares? Armoede belijden, zooals de Jongeren die niet schromen te openbaren, het zou om tot elkander te komen, om in het gelijk te geraken en samen op te trekken, zoo beteekenisvol zijn. Moeilijkheden. De Kerk dient zich te herstellen. Behoort een klaar geluid uit te stooten in deze wereld vol kommer. Zij heeft een begrijpende moeder te zijn, die waarlijk haar opwassende Jongeren troost kan schenken.

Moeilijkheden. De heuvelrug is zoo steil en het water zoo diep. Niet minder aan den kant der Jongeren, dan aan de zijde der Kerk.

Éénheid verlangt de Jeugd in de Kerk. Toenadering van de verschillende kerken en groepen. De „ééne, algemeene, christelijke Kerk" is een lichtpunt binnen haar gezichtskring. En toch — aan diezelfde euvelen, waaraan de jeugd acht, dat de Kerk mank gaat, gaat zij zelve scheef. Zijn ook niet de kerkelijke Jongeren gedeeld? De geestelijke moedertaal is voor hen vaak even vreemd als voor de ouderen. Bij het gebruik van dezelfde woorden blijkt de gedachte anders te zijn en verstaat men elkaar niet. Onderscheidt men ook In hun bewegingen en bonden niet de staalkaart der kerkelijke richtingen? Komt het niet bijna als regel voor, dat zij, die zich voorbereiden op het predikambt, de bloem der kerkelijke jongelingschap, in de lijn der richting blijven denken? Bindt ook vaak de richting hen niet door haar geIdelij ken bijstand!

De kwalen der moeder zijn op de kinderen overgegaan. „Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst", is een leus ook bekend bij en toegepast door den kerkelijken groepsmensch. Vele jeugdbewegingen zijn de kweekplaatsen voor strijders in dienst van de kerkelijke strooming. En als menige Jongere zijn mond tot

Sluiten