Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in de Kerk een bijzonder ambt. Christus zelf heeft zulk een bijzonder ambt ingesteld. Uit de schare van zijn discipelen koos Hij de twaalf apostelen. Petrus, en met Petrus al de apostelen, wordt de rots genoemd, waarop Hij zijn gemeente bouwt. Na de opstanding wordt door Christus het wezen van dit bijzondere ambt nader aangeduid. De apostelen worden geroepen om de schapen van Christus te weiden en om alle volkeren te onderwijzen door hen te doopen. In deze tweevoudige opdracht ligt het tweevoudige wezen van het bijzondere ambt besloten. Het bijzondere ambt is dus niet alleen ingesteld vanwege de orde in de gemeente. Ongetwijfeld is ook dat een motief geweest, zooals het boek der Handelingen duidelijk leert. De diakenen worden gekozen, omdat er wanorde in de gemeente is op het punt der armverzorging. De weduwen der Grieken gevoelen zich achter gesteld bij de weduwen uit de Joden. De presbyters worden gekozen, omdat er wanorde is in de samenkomsten der gemeente, leder nam het woord, als het hem inviel. Soms spraken meerderen tegelijk. Hieruit is mede het bijzondere ambt in de gemeente ontstaan. Artikel 30 van de Nederlandsche Geloofsbelijdenis zegt: „door dit middel zullen alle dingen in de Kerk wel en ordelijk geschieden". Zoo spreken wij nog altijd van een kerk-orde, waarin geregeld is hoe alles behoorlijk moet geschieden.

Maar hoe gewichtig dit motief is, het Is niet het eenige en het is zeker niet het voornaamste. Niet pas onder den drang der omstandigheden ontstaat in de oud-christelijke Kerk het bijzondere ambt. Reeds het Evangelie bericht, dat Christus het heeft ingesteld, nog vóór er van eenige wanorde sprake was. Het wezen van het bijzondere ambt ligt in de dubbele opdracht, die Christus gaf en welke wij reeds noemden. De ambtsdragers in engeren zin hebben de gemeente te weiden en treden namens de gemeente op naar buiten.

Hier wijkt de gereformeerde kerkorde principieel af van het

Sluiten