Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

teriale kerkorde. Maar het aantal ambten wisselde. Soms waren er twee, dat van den presbyter en den diaken, soms drie: predikant, ouderling en diaken. Calvijn pleitte voor een vierde ambt: dat van den doctor. Van den superintendent was men afkeerig, hoewel Calvijn er geen principieel bezwaar tegen had. Hij heeft het de Poolsche Kerk zelfs wegens bijzondere omstandigheden aangeraden. Zoo geeft ons dus de geschiedenis van het gereformeerd Protestantisme geen duidelijk antwoord in dezen. Alleen deze negatieve conclusie valt te trekken, dat over de geheele linie het bisschoppelijke ambt werd verworpen, wanneer onder zulk een bisschop een ambtsdrager werd verstaan, die zich wezenlijk onderscheidde van den presbyter en zijn gezag afleidde van de apostolische successie. Kan men dan misschien het aantal en de hoedanigheid der ambten zonder meer aflezen uit de Heilige Schrift? Het is typisch voor de gereformeerde theologie dat zij dit altijd heeft gepoogd en dat zij ook veelal gemeend heeft daarin geslaagd te zijn! Men ontdekte drie soorten ambtsdragers in de Heilige Schrift. Eerst de apostelen. Daarnaast de profeten en evangelisten. Tenslotte de diakenen en de ouderlingen of opzieners. Het apostelambt achtte men een tijdelijk ambt. Met den dood van den laatsten apostel was het opgeheven. Dat van den profeet en evangelist, zoo meende men, komt alleen in bepaalde tijden voor. Blijft over het ambt van den presbyter en den diaken. Wij hebben geen bezwaar tegen deze conclusie, maar wel tegen de wijze, waarop men haar uit de Heilige Schrift trok. De Bijbel Is geen kerkorde. Een ‚Äěschriftuurlijke" kerkorde, die den Bijbel toch als zoodanig beschouwt, achten wij een onmogelijkheid.

Toch gelooven wij in een schriftuurlijke kerkorde! Daaronder verstaan wij het volgende.

Ten eerste een kerkorde, die n iet begint met te vragen naar de eischen der practijk. De presbyteriale kerkorde

Sluiten