Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leiding gewezen. Er is jn onze dagen een nieuw besef gegroeid inzake eenheid, orde en gezag. Die stemming is overgeslagen naar de Kerk. Ook in de Kerk beginnen velen om diezelfde dingen te vragen. Geen individualisme, maar gemeenschapszin en tucht. Men meene echter niet, dat dit reeds het nieuwe kerkelijke denken is. En waartoe dit alles leidt, kan wederom Duitschland ons leeren. Zoodra in den staat de leider de macht had veroverd, begon men ook in de Kerk te roepen om zulk een leider. De Kerk, die, lettend op de historische gebeurtenissen, welke zich afspelen in het staatkundige leven, op grond daarvan zich zelf gaat herzien, pleegt verraad aan het Evangelie. Dit mes snijdt echter naar twee kanten. Niet alleen met het fascisme ook met de democratie kan in de Kerk afgoderij worden gepleegd! Men kan dit vaak hooren, vooral van vrijzinnige zijde: de presbyteriale kerkorde is daarom zoo voortreffelijk, omdat zij zoo democratisch is. Alle leden der Kerk hebben actief en passief kiesrecht. De Synode is een soort kerkelijk parlement, waarin alle partijen en groepeeringen vertegenwoordigd zijn. En op dien weg moeten wij verder, want het is nog niet democratisch genoeg. De booze orthodoxie oefent nog te veel dictatuur uit. Het ideaal is pas bereikt, wanneer de Kerk over de geheele linie is georganiseerd als de democratische staat. Het eigenaardige is echter, dat zij, die de democratie prediken in de Kerk, met hand en tand het bestaande synodale bestuursapparaat verdedigen! Het bestaande bestuursapparaat, dat als geen ander juist door en door ondemocratisch is! Enkele duizenden Walen hebben in de Kerk evenveel macht als honderd duizend lidmaten uit de provincie Zuid-Holland. Was het den vrijzinnigen ernst met hun roep om democratie, zij zouden als eersten strijden tegen deze synodale organisatie. Maar afgezien daarvan, deze gansche redeneering is ondeugdelijk. Het beginsel van een schriftuurlijke kerkorde verzet zich zoowel tegen de totale Kerk, als tegen de democratische Kerk. De

Sluiten