Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zweet als groote droppelen bloeds op zijn voorhoofd stond, hoe zouden wij dan in een handomdraaien ons kunnen omstellen van onze eigenwilligheid op het: „Uw wil geschiede"?

Maar deze omstelling tot eenswlllendheid hebben we noodig.

Ge moet dit niet beschouwen als de laatste, wanhopige toevlucht voor hen, die door het lijden murw geslagen zijn. Ik denk, dat murw geslagenen het nooit verder zullen brengen dan de berusting. De eenswillendheid moest veeleer de eerste toevlucht zijn voor het sterke geloot

Welke kracht wij noodig hebben om den last van de ziekte te dragen?

Wel: zooals wij bl] het raadsel der ziekte ten slotte zeiden: het gaat om God, zoo kunnen wij hier zeggen: 't komt aan op het gelooi

Als wij van het geloof dan maar een rechte opvatting hebben. Het gaat niet om geloofsvoorstellingen; het gaat niet om een systeem van waarheden. Maar het gaat om het levende geloof des harten, dat wij misschien het beste kunnen aanduiden met het woord „overgave." Immers: in het woord overgave ligt zoowel het vertrouwen — want hoe kan ik mij overgeven aan iemand als ik hem niet vertrouw — als ook de gehoorzaamheid — want de overgave is Juist dit, dat ik zeg: „nu moet gij de koers maar bepalen; nu geef ik u het roer in handen." Waar dit geloof op God zich richt, daar blijft het niet vaag en onbestemd, 't Krijgt lijn en inhoud. Het richt zich op dien God, die zich heeft geopenbaard in zijn woord en bovenal in Christus, het middelpunt, het inbegrip van alles wat Hij ons te zeggen heeft. Dit geloof leeft uit de beloften van God, en het inbegrip van alle beloften is de vergeving der zonden. Ik kan het niet beter zeggen dan met de woorden van

Sluiten