Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En daarmee kom ik natuurlijk tot den Bijbel zeil Hoeveel zieken — ook zij, voor wie de Bijbel in het gewone leven een gesloten boek is — hebben uit de Heilige Schrift niet hun troost geput! Misschien zijn ze te moe en te lusteloos om naar een gewoon boek te grijpen of te luisteren. Maar wanneer er uit den Bijbel wordt voorgelezen, dan waken ze dikwijls op. En verwonderlijk is het, hoe men in de stilte en in de teruggetrokkenheid van het ziekbed den Bijbel verstaat. Trouwens, het is zooals Pascal zegt: „de Heilige Schrift wordt niet met het verstand verstaan maar met het hart. De liefde is niet alleen het onderwerp, waarover de Heilige Schrift handelt, zij is ook de poort, waardoor men tot haar rijkdommen binnengaat." En vooral in zieke dagen kan men leeren verstaan wat Pascal in een ander woord zegt: „Het Oude Testament bevat de zinnebeelden van de toekomstige vreugde en het Nieuwe Testament bevat den weg om er toe te geraken. De zinnebeelden waren blij, de weg is de weg van het berouw. Toch werd reeds het paaschlam gegeten met bittere saus, om aan te duiden, dat men de vreugde, waarvan de zinnebeelden spraken, niet kan vinden dan door de bitterheid heen." —

Zoo wordt het gebed geboren, dat ook de bitterheid van het ziekbed mee mag werken om de vreugde te vinden, die Christus den Zijnen geeft. In de retraite van het ziekbed heeft menigeen behoefte aan het gebed.

Ik werd eens geroepen bij een man, die voor een zeer ernstige operatie stond. Hij zei: „dominé, ik heb er zoo'n behoefte aan dat u voor mij bidt. Maar uw bidden moet een danken zijn voor de genade, die mij is geschonken, want ik weet dat mijn Verlosser leeft" En hij sprak heel rustig over de mogelijkheid van den dood — die dan ook binnen een paar dagen kwam.

Sluiten