Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De redenaar, een hervormd predikant uit een andere plaats, noemde de gehouden bijeenkomst „een klap in het aangezicht van God".

Vervolgens werd in een motie het bijeenkomen der twee groepen „een onheilig samengaan" genoemd, welk woord onheilig ook nog door „afgodisch" werd gevarieerd.

Tegen de rede en de voorgestelde motie mocht geen debat gevoerd worden. Protest werd hier met van pas verklaard. Het was een getuigenis.

Het gehakketak tusschen katholieken en protestanten, of omgekeerd, begint onrustbarende vormen aan te nemen. Dat echter een eenvoudige poging om iets in alle onbevangenheid samen te doen, die boven verwachting slaagt, achteraf in zulk een vorm verzet uitlokt, toont nog duidelijker, hoe mis het er begint uit te zien.

m ' „Oproerige Krabbel", Volksblad van

3 Maart 1939.

Uit de Radiorede van Pater Otten op 5 Maart 1939.

Van verschillende zijden bereikten mij massa's brieven over het geval „Groningen". Daar heeft het zich op 23 Februari n.1. voorgedaan, dat protestanten en katholieken in een protestantsche kerk zijn samengekomen om gezamenlijk psalmen te zingen. De menschen, die mij kennen, zullen hebben begrepen, dat ik met groote vreugde van dit gebeuren heb kennis genomen, dat ook zoo geheel in overeenstemming was met het streven in dezen tijd om elkaar beter te leeren begrijpen.

Daarom gaf het mij ook zoo groote droefheid, dat onmiddellijk daarna door een bekend predikant, ik

Sluiten