Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rede erkennend en geen hooger rechtsbeginsel dan den volks* wil, dan wordt duidelijk, dat de baan voor toenadering van de groepeeringen, die men tot nu toe als rechts en links pleegt aan te duiden, langzamerhand vrij komt. Meer dan de anti» revolutionairen verheugen wij ons daarover: de antithese toch behoort o.i. te verdwijnen; haar kunstmatige instand-houding kan niet anders dan een hinderpaal voor een vlotte ontwikkeling beteekenen. Intusschen beseffen ook wij, dat de eenheid der natie niet anders dan onder eeuwigheidslicht kan gedijen.

Van dr. Schaepman heeft men opgemerkt, dat het geheim van zijn slagen daarin bestond, dat hij steeds den orgeltoon van het Absolute deed doorklinken.5) Welnu, ook wij zijn er ons van bewust: die orgeltoon kan in het leven der ge* meenschap evenmin als in dat van den enkeling worden ge» mist. Slechts indien die orgeltoon doorklinkt, kan de eenheid der natie zuiver worden beleefd.

Dat is het juist, waaraan wij elkander en anderen telkens weer wenschen te herinneren, wanneer wij ons Christelijk* historisch noemen. Altijd weer wijst dat „Christelijk", dat wij overigens niet voor onszelf wenschen te monopoliseeren, ons boven verdorven verhoudingen uit naar den Onzien* lijke, herinnert het er ons aan, dat ons volk, naar het woord van Hoedemaker, een gedoopt volk is.

(5) Neo*calvinistisch isolement. Daarentegen blijft men van neo»calvinistische zijde — en dit nu is, als ge* zegd, een belangrijk punt van verschil met ons, christelijk» historischen, bij die antithese en mitsdien bij het isolement van eigen groep volharden. Een belangwekkende beschou* wing van den heer J. Schouten in het Aprilnummer (1938) van het maandschrift „Antirevolutionaire Staatkunde" laat te dezen voor twijfel geen plaats. Het verschil in denkwijze

Sluiten