Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

juichen of vloeken spontaan, al naar de bevelen van de ge wapendei handlangers der dictatoren luiden.

Dan volgt de diep beschamende, hartverscheurende geschiedenis van de vernietiging der Tsjecho-Slowaakse Republiek. Men kan toegeven, dat deze republiek in zijn kunstmatige constructie een der talloze fouten van Versailles was. Maar men kan niet ontkennen, dat onder Masaryk en Benesj de samenstellende delen hecht en hechter aaneengroeiden, en dat de Duitse minderheid in het Sudetengebied op geen enkele wijze meer onderdrukt werd. Maar het nationaal-sociahsme exploiteerde er zijn creatuur Henlein, die wroette als een woelmuis en ononderbroken landverraad pleegde ten gunste van zijn Berhjnse lastgevers. De vrees voor wat er gebeuren kan als onverhoopt de dictator het land onder de voet zou lopen, moet in deze soort gevallen een zo machtig element geacht worden, dat de werkelijke gezindheid van de meerderheid des volks niet meer te beoordelen valt.

Tsjecho-Slowakije was gesticht en sterk gemaakt, omdat het een bolwerk moest zijn van de geallieerde macht in Centraal Europa, een der bolwerken tegen het gevreesde Sovjet-Rusland. Frankrijk en Engeland hadden herhaaldelijk gezworen, dat Tsjecho-Slowakije intact moest blijven en hoe ze nooit zouden dulden, dat iemand ook maar met een vinger raakte aan hun beschenneling, die immers voorbestemd was hun zulke gewichte diensten te bewijzen en een laatste betrouwbare voorpost der democratie in Midden Europa bleef. * Maar toen Hitier door de radio, onder een stroom van scheldwoorden en beledigingen aan het adres van president Benesj, het hoofd van een bevriende staat, verklaarde, dat hij nemen zou, wat hem niet gegeven werd, en dat zijn legers klaar stonden om te marcheren — toen voelde de opperdemocraat Chamberlain, dat zijn voorgevoel hem niet bedrogen had en dat hij voorbestemd was om de Europese vrede te redden. En samen met die twee andere onverdenkbare democraten Daladier en Mussolini, vloog hij naar München. In schone eensgezindheid verrieden en verkochten zij den machtelozen kleinen vriend Tsjecho-Slowakije, gooiden hem met priesterlijk gebaar voor de huilende nazi-wolven en beloofden trouwhartig, dat ze nauwgezet zouden toezien, dat het verscheuren van de prooi geschiedde volgens de beschaafde methoden, die rij hoogst persoonlijk waren overeengekomen. Och arme! zelfs daartoe rijn de grote, zo welgezinde arbiters niet in staat gebleken! Maar rij keerden in triomf terug naar huis en heten zich bejubelen als redders van de vrede en

Sluiten