Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geroepen om in deze, Groen van Prinsterers arbeid in Nederland zoo heerlijk bekroonende vereeniging het woord te voeren, wensch ook ik een bescheidene poging te wagen om iets tot bevestiging van zijn werk, tot verwezenlijking van zijne verwachting, en, daarom, zoo ik hoop, ook tot ondersteuning van het streven uwer vereeniging bij te dragen.

Ik meen zulks voor het oogenblik niet béter te kunnen doen dan door de toelichting en verdediging der stelling, welke de oproeping hier te lande tot vorming eener liberale Unie mij ingaf:

«Er is hier te lande geene plaats voor eene anti-semietisché beweging, verwekt door Christenen, maar nog minder voor eene anti-Christelijke beweging, verwekt door Semieten of anderen."

Nu ongesteldheid mij belet heeft aan het onderwerp zelf al den tijd en de zorg te besteden, die het verdient, maak ik dubbele aanspraak op uwe toegevendheid.

Aanleiding tot den stap om te trachten,eene Liberale Unie te vormen werd gevonden in het feit, dat tengevolge der jongste Kamerontbinding de liberale partij was gegekomen in de minderheid. Daarom had men behoefte zich te beraden, ten einde te trachten naar eene betere toekomst en inmiddels te bewaren de kostelijke goederen, die aan die partij zijn toevertrouwd.

In 1869 reeds sprak de hoogleeraar Buys over het gevaar, dat de liberale partij bedreigde van de zijde der clericale partg. De eene huldigde eene moderne, de andere eene anti-moderne wereldbeschouwing, in den Staat niet minder dan in de Kerk. In den strijd, dien beiden voerden, zag hij den grooten strijd van de naaste toekomst. De schoolwet, toen nog de wet van 1857, was niets meer dan het symbool van dien strijd. Al mocht men er in slagen dat symbool weg te nemen, de strijd tusschen die twee richtingen zoude toch worden voortgezet, «vinnig als thans" en zich openbaren in vernieuwde eischen, van welke niemand op dat oogenblik aard en omvang zou kunnen aanwijzen. Ja, bij uitbreiding zelfs van het stemrecht zoude die strijd scherper en heviger worden: want, naarmate men dieper graaft bij het volk, naar die mate ziet men de radicale, dat wil zeggen, de absolute, eenvoudige en aan alle transactie vreemde beginselen veld winnen.

De gevaren Van dien strijd mochten daarom niet licht

Sluiten