Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ons hart vervullen, maar toch, kameraden.' blijft ons nog de ruimste stof tot flanken.

• De getrouwheid van den God onzer vaderen is in dalzelfde tijdsverloop te dikwerf gebleken, dan dat wij Hem daarvoor niet den grootsien dank' schuldig zouden zijn.

.. »Sla met mij het oog op het vaderland en zijne lotgevallen! en wij vinden Neerland onder de reijen der volken nog eene benijdenswaardige plaats beslaan.

• Stoffelijke welvaart is vermeerderd onder de zegeningen van rust en vrede; de landbouw vindt een een ongekend vertier-; spoorwegen en fabrieken en; stichtingen van liefdadigheid zijn daargesleld'; ar handelsvloot, die als weleer de schatten uit oost en west herwaarts overvoert; is ontzaggelijk toegenomen..., en na morgen, M. II.! dragen de baren 'der se? wéder een bodem meer, die de eerlijke vlag van het Vaderland van zijne hoogste stengen zal laten waaijen!

"Aan die vlag is het teeken en de leus, die ons vereenigt,;innig'verbonden.' ''

»Dat schip zal onzer aller grocte brengen aan hen, die, eens met ons- vereenigd,. thans door verre zeeën van óns' verwijderd staan. Als zij in de verzengde luchtstreek den bodem, met dien naam, met die leus, die ook hunne leus. is-,-zien binnejistevenen, zullen.zij gevpelen daf er tusschen hen en ons nog.eèn band bestaat',, en; .vuriger dan ooit 'zullen zij (bidden 'om vóór hun verscheiden het land hunner geboorte, het graf Tftnitër vaderen en het tal hunner vrienden weder 4e' zien! liiii".

«Dat dan onze beste wenschen dit schip vergezellen , overal waar ooit de wind in zijne 'zeilen zal spelen!

»Onder alles wat in die 25 jaren veranderde .of door slaats-orkanen werd gesloopt, is de hulk van °"s staatsgebouw immer in veilige haven gebragt.

• Onder'de' leiding van Hoogcrh'and bleef hêt vaderland bevrijd van de rampen des oorlogs, en - werden de maatregelen der raadslieden van de kroon met gélukkige uitkomsten achtervolgd.

..' " Qnze, vroegere tegenstanders werdén goede,nabüren., en in de laatste groote worsteling tusschen de volken'werden wij' gelukkig' niet medcgesleept.

»Elders vertoonde.zich dé vreeselijkste ziekte, die den.mensch, in spijt der kunst, binnen.weinige.oogenblikken bij duizenden ten' gravc sleepte, en wij werden weinig bezocht;

"Eéne ramp slechts had het vaderland te betreuren! Onverwachts braken de door het ijs gebbcidé stroomen met donderend, geweld dijken en dammen door. £en zware strijd met onzen eenigen en natuurlijken vijand', het water, werd gestreden. De bouwkundigen; wier. hulp door vreemde 'vorsten zelfs niet ontbeerd kan worden, spitsten hun genie, en:weldra we? de vijand binnen zijne beddingen teruggebragt! ■aar het leed, de schade, de rampen ■ bleven over. Geen nood! Vanr overal, werden kleeding, voedsel gezonden en Neèrlands milddadigheid bragt dadelijk tonnen gouds voor de ongclukkigen bijeen.''

• Maar wat haat een bete broods, een weinig kleeding, een handvol geld, als een woord van troost, opbeuring en bemoediging daarbij ontbreken?

» Wèlnu!,.oqk dat woord . werd gesprokén door den mond des Konings zeiven!

>In bet bar saizoen snelde hij ter hulp, ontzeidè zich de- gemakken en genoegens des .levens-. Hij vertoonde zich op de plaatsen van het gevaar en lijden en gaf bevelen, die- het een verminderden, en het ander verzachtten. ■ ,

> Dank en eere daarvoor den Vorst, die helpt als zijne' onderdanen lijden!

»0! droevig was het schouwspel der doorgebroken dijken en akelig het gezigt van de breéde golven op' anders weelderige akkers, ontzettend de verwoesting overal aangcrigt. De alarmklok werd geboord, het geschut' knalde als' het gevaar waarschuwend teeken; en van de spits des stillen dorpstorens woei eene vlag, niet die van vreugde, maar" van ramp en noodt Maar ziet! Bij die noodvlag woei de standaard van Oranje, en- alles was gered!

»Wie kan, wie zal bij de 'herinnering aan dat alles koud of onverschillig blijven!

i De liefdé tot zijn-land is iéder aangeboren.

»Van die féésten, zoo zij goed begrepen worden; is niemand uitgesloten. '

ii Onder onze leus beboert ieder Nederlandef zich te scharen, en geen is er op onzen grond, die iets anders kan bedoelen.'

• De grijze vorst vermaakte, als ware het een erfdeel, aan alle' lonen des lands het teeken dat onze borst versiert, en schiep uit het gesmolten metaal, 'dat' vooraf-eene andere bestemming had, een keten die ons duurzaam verbindt.

«Geen weidsch ridderleeken schonk bij ons,maar gaf hun, die getoond hadden alles voor vaderland en Koning veil té hebben'; een schakel van die keten, die thans-in elk oord Wordt teruggevonden.

> Overtuigd dat in trouw, tot land en Vorst;de een .dén ander niet kon Overtreffen, dat allen gelijk waren, ■gaf hij aan zijne eigen zonen, hoe,.hoog in rang, hoe verdienstelijk 'anders ook, geen ander, geen hooger teeken, dan aan den minsten zijner-onderdanen.

> Die gelijkheid is streelend; eene zoodanige en geenc andere is de eer der Nederlanders, zijn roem .en zijn trots..

»Dat teeken is het onvervreembaar eigendom van elk onzer.

> Opdat het tot in het verste nageslacht op onze kinderen zou overgaan, opdat ieder weten zou. dat het keil des volks in trouw aan land en Koning gelegen is, begeerde de insteller de teruggaaf van het Metaal bij overlijden niet, die hij van elk ander ridderteeken gebiedend, vordert.

»0! laat ons, tot het burgerlijk leven teruggekeerd, dat kostbaar kleinood bewaren, in eere onderhouden, niet vergeten wat ons door dat teeken, als met luider stemme, ook nu nog wordt toegeroepen en aan onze kinderen inprenten, dat in die leus de kracht, het leven en de welvaart van geheel het volk ligt opgesloten.

• En gij., keurbende des legers, brave grenadiers! aon welks vaandel het kruis van den ontslapen Koning, op liet bevel van zijnèn' zoon', is gehecht,' gij zijt aan dat; roemrijk geslacht, aan ons, de wapenbroeders van dien held, gij zijt aan de- geheele natie verantwoordelijk' geworden voor de eer en Met behoud van dat toeken. Dure verpligtingen zijn u daardoor opgelegd. In vrede hebt gij u te onderscheidendoor

Sluiten