Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan aan personen, van welke gij u overtuigd hebt, dat zij niet voor 10 Cents per week in een Ziekenfonds kunnen gaan — dan zullen er van het aantal der door u ter inschrijving op te geven, nog wel meerdere afvallen en ge diensvolgens voor u als voor mij weder bespaard hebben. Doch al vielen er ook niet vele af: ƒ3000 a ƒ4000 's jaars zult ge toch alligt uitwinnen en kunt die nu besteden tot verpleeggeld voor uwe Bedeelden in de Gasthuizen. Zoo zult ge (en ik raam dat alles zeer laag) toch reeds een eind weegs gevorderd zijn in het vinden der gelden voor die verplegings-onkosten. En hoe veel flinker zal alles niet ineengrijpen, hoeveel besparing van tijd en kracht en middelen zal er niet voor ons beiden, hoeveel bate zal er niet voor de Burgerij, hoeveel goeds zal er niet voor de Armen uit voortvloeijen, wanneer wij op deze wijze de handen "broederlijk ineenslaan.?" (van limburg brouwer, blz. 30).

"En vreest gij den last der formaliteiten die daaraan verbonden zal zijn? Och doe het niet! Zij zijn weinige. Zoo weinige, dat daarbij het werk, wat gij nu ten opzigte der Geneeskundige verzorging nwer bedeelden te vervullen hebt, eer vereenvoudigd dan uitgebreid zal worden. Gij hebt niets te doen dan telke zes maanden aan den daartoe aangewezen' Beambte (Buurt-Commissaris of Buurt-Secretaris) eene lijst te zenden van de Bedeelden, die gij wenscht te doen inschrijven. Gij ontvangt de bewijzen dier inschrijving en reikt die aan nwe Armen uit. Op dat bewijs ontvangen deze van Stadswege hulp als loopende of huiszittende zieken. Wordt nu echter een van hen zoo ernstig krank, of zijn de omstandigheden waarin hij verkeert zóó, dat zijn Geneesheer verpleging in het Gasthuis voor hem noodig acht, dan wendt een der zijnen zich tot u om uwe toestemming te verzoeken. Geeft gij die, na gedaan onderzoek of uit reeds verkregen kennis van zaken, dan zet gij uw visum op het Bewijs, dat tot opname in de Gasthuizen strekt. Dan eerst betaalt gij voor hem 20 Cents verpleeggeld daags, en doet dit zoo lang als gij zulks noodig zult oordeel en. Trekt gij nwe vergunning, op voor n voldoende gronden in, dan keert de verpleegde naar zijn huis terug — of mogt dat terugkeeren, om algemeene of bijzondere gezondheidsredenen, door de Geneesheeren der Gestichten min raadzaam worden geacht, dan heeft de stad te kiezen tusschen u en die Geneesheeren. Kiest zij uwe zijde, dan keert de lijder naar zijne woning terug; kiest zij die der Geneesheeren, dan blijft zij den lijder verplegen bij wijze van "Politie-maatregel," als een' algemeenen' Arme. Gij echter zijt van dat oogenblik voor dien lijder geene verdere vergoeding verschuldigd.

Is deze regeling dan nu wel te formeel en te onpraktisch?

Sluiten